ساختمان سفارت ایران در سئول، کاندید جایزه آقا­خان و دریافت لوح زرین در اولین همایش معماری و طراحی شهری وزارت مسکن و شهرسازی-۱۳۸۶

 ساختمان سفارت ايران و محل اقامت سفير اين كشور صورت به منحصر به فردي طراحي شده اند در حالي كه فضاي داخلي آن به صورتي طراحي شده كه با قيد و بند هاي  طراحي محدود شده اند.

بسيار واضح است كه معمار با اتكا به تحليل هاي زمينه موجود ، ساختمان را بر اساس درك شخصي خود از فرهنگ ، محيط ، سنت و آداب و رسوم ايراني طراحي كرده است.

ساختمان سفارت ايران و محل اقامت سفير بر اساس يك تعبير اسطوره اي از نور ، طراحي شده است كه شامل چهار عنصر پاسيو ، آتريوم ، فضاهاي بسته و باز است.

در اين ساختمان از لحاظ ساختاري از مصالح معاصري چون فولاد ، شيشه و بتون نمايان استفاده شده است ولي در واقع پرده توري فولادي كه در جلوي ورودي قرار دارد ، الهام گرفته شده از پرده هاي ورودي ايوان هاي سنتي ايراني است كه آنرا بالا مي زنيم و وارد مي شويم و ديوارهاي صلب هم مي تواند همان ديوارهاي خشتي و آجري سنتي ايراني تعبير شود.

آتريوم مركزي اين ساختمان شفاف و حتي راهروها هم كف شيشه اي دارند، در اين پروژه آسانسور شفافي مي بينيم كه از تاريكي داخل پاركينگ بالا مي آيد و وارد گودال باغچه اي شده و به همكف آمده و وارد آتريوم معلق مي شود و در طبقه آخر متوقف مي شود.

اين ساختمان ورودي هاي متعددي دارد ، از جمله : ورودي تشريفاتي ، ورودي ماشين ، كه با آسانسور به پاركينگ مي رود. ورودي تشريفاتي وارد گودال باغچه مي شود ، به جاي اينكه فضاهاي تشريفاتي در بالاي ساختمان قرار داشته باشد ، در پايين ساختمان و دور گودال باغچه چيده شده اند.

در بالاي اين برج ها دوبلكس هايي ايجاد شده كه يكي از آنها اتاق سفير است. در اين برج ها نور از بلا به پايين آمده و حس جالبي را ايجاد مي كند.