بزرگداشت معماران زن: بخش سوم، معماری
مترجم: نغمه مقصود
با آغاز سال نو میلادی و در فاصله 6 هفته مانده به روز زن، بر آن شدیم تا ویژه نامهای در ارتباط با بزرگترین معماران زن دنیا منتشر کنیم. این ویژه نامه، مجموعهای است که در 7 قسمت به معرفی برترین معماران زن در دنیا خواهد پرداخت و مطالعهی آن برای تمام معماران و غیر معماران عزیز، خالی از لطف نخواهد بود. تا پایان این ویژه نامه با ما همراه باشید و ما را از نظرات ارزشمند خود بهرهمند سازید.
روز جهانی زن (8 مارس – 17 اسفند) نخستین بار در اوایل سالهای 1900 میلادی این بزرگداشت برای زنانی که از مرز های جهانی گذشتند و برای تساوی حقوق زن و مرد جنگیدند، برگزار شد. اولین بارقههای مبارزه زنان در یک دوره زمانی کوتاه در سیاست، اجتماع و حزب کارگر اوج گرفت و تسری یافت. متاسفانه نتایج این مبارزات و دستیافتهای زنان در عمل، تضمینی برای تساوی حقوقشان نبود (و در برخی کشورها همچنان قوانین اجتماعی بر ضد زنان و به نفع مردان در برابرشان میایستاد). زنان همچون گذشته به دلیل خصوصیات فیزیکیشان از فشار های روحی و خشونت، دستمزد کمتر و عدم به رسمیت شناخته شدن، بیش از هر چیز رنج میبردند. در زمانی که چنین شرایطی در محیط کار برای تمام زنان حکمفرما بود، آمارها حاکی از این بود که فعالیتها و تخصص شغلی زنان در زمینه معماری، توسط اجتماع ارزشگذاری نمیشدند. زنان متعددی که اکنون در تمامی جهان شناخته شدهاند، از طرف متخصصان و دانشجویان معماری به گونهای نادیده انگاشته میشوند که گویی وجود خارجی ندارند.
برای گرامیداشت روز جهانی زن، وب سایت معماری آرک دیلی از بنیاد خصوصی “آکویتتاس اینوایزیوز” (معماران ناشناس) خواست تا بخشی از عملکردهای زنان را در حیطه معماری و شهرسازی با همگان به اشتراک بگذارد. نتیجه، فهرستی از سوابق کاری 48 زن متخصص در 7 مقوله مجزا است: پیشگامان، در سایهها، معماری، طراحی منظر، معماری اجتماعی، طراحی شهری و بهینه سازی معماری.
برای مطالعه بخش سوم، معماری، با آرل همراه باشید.
معرفی معماران زن برجسته
این زنان فراتر از کیفیت کارهایشان ایستادهاند. ساختمانهای طراحی شده بسیاری که امروز نماد مکان یا زمان بخصوصی هستند. این پروژهها چه از بعد زیبایی، عملکرد و چه از لحاظ بعد تکنیکی تناسبی غیرقابل انکار و طراحی قابل توجهی دارند. “کاژو شیما” برنده جایزه “پریتزکر” همکار و همراه “روی نیشی ژاوا” ساختمانهای جالب توجهی در سراسر جهان طراحی کردند. دیگران نیز مانند “فرشید موسوی” ، “جین گنگ”، “گائه آلنتی”، “آنابل سلدورف”، “کارمه پایون”، “جو واس کنسلوس”، “الیزلبت د پورتزامپارک”، “فروزا زیمستر”، “ماریانه مک کنا”، “اودیله دک” در سطح جهانی شناخته شدهاند و پروژههای برتر و ممتازی طراحی کردهاند. “لینا بوباردی” متولد ایتالیا و شهروند برزیلی، به دلیل کیفیت و ابتکار ایجاد طبیعت در طرحهایش شناخته شد، بخصوص طراحی موزه هنر “سائوپائولو”.
آنابل سلدورف
معمار آلمانی متولد سال 1962، دفتر او گواهینامهای از نیویورک و نیوجرسی دارد با عنوان: “شرکت پیشرو و سازماندهی شده با مدیریت یک زن”.
کارمه پینوس
معمار اسپانیایی متولد سال 1954، نقطه عطف در میان پروژههای او طراحی شهری و برج پارک (1999) در آلیکانته- اسپانیا، دبیرستان سارا (2001) در لیدا- اسپانیا، پارک دسس استاسیون (2005) در پالما-اسپانیا، برج مکعبی (2004) گوادالاجارا-مکزیک، مرکز ورزسه (2005) اگوس-اسپانیا، دبستان (2006) در کاستلدفلس-اسپانیا و دپارتمان چهارم دانشگاه علوم اقتصادی و تجارت. او همچنین جوایز متعدد معماری دریافت کرده است.
کارولینا بوئنو
معمار برزیلی متولد 1975، موسس شرکت فرانسوی–برزیلی ” معماران تریپتیکو “. او موانع و مشکلات عدیدهای را در مواجهه با گسترش شهر ها پشت سر میگذارد و روند تکامل فضاهای شهری و ساختمانهای مدرن را آنالیز میکند.
الیزابت دپورتزامپارک
معمار فرانسوی برزیلی متولد 1955، او مقالات متعددی در باره طراحی شهری و شهرسازی به رشته تحریر درآورده است. از پروژههای برجسته و قابل توجه او میتوان از موزه هنرهای زیبا در “نیم ” فرانسه و مرکز جدید شهر در”مسی ” فرانسه یاد کرد.
فرشید موسوی
معمار ایرانی متولد 1965، او مدرس دانشگاه هاروارد میباشد و تدریس در آکادمی هنرهای ظریفه در وین پرینستون و دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس (UCLA) را عهده دار است. او دو کتاب در باره تمرینهای طراحی تالیف کرده است و یکی از همکاران دفتر خارجی معماران در لندن (FAO) میباشد.
فروزا زیمستر
معمار برزیلی و فارغ التحصیل از دانشگاه فدرال ریودوژانیرو در سال 1964. او در زمینههای معماری، طراحی داخلی و فضای سبز و همچنین در زمینه طراحی لباس و طراحی صحنه برای گروه رقص “گروپو کروپو” از سال 1981 فعالیت داشته است. با اعتماد به نفس و بی مهابا از ترکیب رنگها، مصالح و سبکهای مختلف بهره میبرد و این خصیصه به برزیلی بودن آن باز میگردد.
گائه آلنتی
معمار ایتالیایی متولد 1927، او به عنوان طراح مد و لباس، معمار و طراح دکوراسیون، مدرس در امریکا و کانادا و اسپانیا و آلمان کار میکرد و جایزه مخصوص فرهنگ را از دولت ایتالیا در سال 1989 و جایزه “پرامیوم امپریال” را در زمینه معماری از طرف انستیتوی هنرهای ژاپن در سال 1991 دریافت کرد. وی رئیس دانشگاه هنرهای زیبا ی “بررا” در ایتالیا در سالهای 1996-1995 بود. در شانزدهم اکتبر سال 2012 وی برای آخرین بار در مراسم رقابتهای سه سالانه معماری در میلان برای دریافت جایزهاش حضور یافت، جایی که آخرین اعتبارش را دریافت کرد و در سال 2012 در سن 85 سالگی درگذشت.
جین گنگ
معمار امریکای شمالی متولد سال 1954، او اولین زنی است که آسمانخراش طراحی کرده است، برج “آکوا” در شیکاگو. از پروژههای دیگر او میتوان مسیر پیاده طبیعت، کالج کلمبیا، مرکز تولیدات رسانهای شیکاگو، مرکز کمکهای اجتماعی “لاوزوریو” و خانه قایقی WMS نام برد.
جو واس کونسلوس
معمار برزیلی معاصر، او در دو مجله در دهه هفتاد میلادی همکاری میکرد و دفتر خود را با نام شرکت معماری “جو واس کونسلوس” تاسیس کرد و سپس شرکت معماری “مایا ” را در زمان همکاریاش با “الو مایا” بنیان نهاد، آنها در کنار یکدیگر به عنوان یک تیم برای بیش از 20 سال همکاری کردند و همراه یکدیگر در مسابقات متعددی شرکت نمودند.
فروزا زیمستر
معمار برزیلی ایتالیایی متولد سال 1914، او مدرس، نویسنده، طراح گرافیک، ویرایشگر مجله، طراح صحنه، طراح لباس و برپا کننده نمایشگاه بود. با همکاری “پیرو ماریا باردی” دروس طراحی صنعتی را در انستیتو هنرهای معاصر (IAS) طراحی و مدیریت کرد، جایی که اشخاص سرشناسی همانند “جاکوب رشدی”، “لازار سیگال”، “ادواردو نیسه د ملو”، “روبرتو برل مارکس”، “اسوالدو براتکه”، ” رینو لووی”، “جیان کارلو پالانتی”، “الیزابت نابلینگ”،
