زندگینامه محمد امین میرفندرسکی
محمدامین (داریوش) میرفندرسکی، زاده ۴ آذر ۱۳۱۰ در گرگان، از معماران و طراحان برجسته ایرانی و چهرهای تأثیرگذار در آموزش معماری نوین بود. او که به «مرد معماری و مرمت ایران» شهرت داشت، دارای مدرک دکترای معماری و شهرسازی از دانشگاه فلورانس ایتالیا بود. میرفندرسکی نسلی نو از معماران را با رویکردی فراتر از زیباییشناسی صرف تربیت کرد. او و همنسلانش این نگرش را “معماری انسانی” مینامیدند و مفاهیمی چون مسائل اجتماعی، ادبیات، شعر و فلسفه را در کانون مبانی نظری معماری خود قرار میدادند.
مهمترین فعالیتها و افتخارات
- استادیاری و دانشیاری دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران (۱۳۴۲-۱۳۵۶)
- ریاست دانشکده هنرهای زیبا – دانشگاه تهران (۱۳۴۷-۱۳۵۰)
- استاد مدعو دانشکده معماری کمبریج (۱۳۶۱-۱۳۶۸)
- بنیانگذاری اندیشه نو در آموزش هنر و معماری
- ایجاد همپیوندی میان آموزش معماری، هنرهای تصویری و نمایشی و موسیقی
- طراحی موزه بزرگ خراسان
- برگزاری جلسات شب شعر در منزل شخصی که به آشنایی دانشجویان با فضای شعر ایران کمک شایانی کرد
- تلاش برای ثبت جهانی باغ ایرانی
- تلاش برای عبور مترو اصفهان از مسیری بهینه با در نظر گرفتن ملاحظات گردشگری
- چاپ مجموعه شش جلدی در مورد مرکز تاریخی اصفهان، کاشی در معماری ایران و باغ ایرانی
این هنرمند معمار سرانجام در آستانه چهلمین سالگرد تحول دانشکده هنرهای زیبا، صبح روز چهارشنبه ۲۰ خرداد بر اثر بیماری سرطان در بیمارستان ایرانمهر تهران درگذشت و پیکر او در تاریخ ۲۳ خرداد ماه از مقابل خانه هنرمندان ایران تشییع و در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد.
موزه بزرگ خراسان: شاهکاری از میرفندرسکی
بخش اصلی موزه بزرگ خراسان، یک سرسرای استوانهای باشکوه است که به عنوان حجم مرکزی ساختمان، تمام مسیرهای دسترسی را حول خود سازماندهی میکند. در قاعده این سرسرا، فضایی برای نمایش کتب نفیس و قدیمی قرآن در نظر گرفته شده است. طراحی پوشش کف این بخش با بهرهگیری از هندسهای دقیق و متناسب، چشم بازدیدکننده را به آرامی از عظمت فضای کلی به سمت مرکز و ارزشمندترین اشیاء موزه هدایت میکند.
این بهرهمندی هوشمندانه از هندسه، که معماران ایرانی در آن تبحر ویژهای داشتند، حتی پیش از نزدیک شدن به ویترینها، اهمیت و ارزش محتوای مرکزی موزه را به بیننده القا میکند و تجلی نبوغ طراحی در این بنا به خوبی قابل مشاهده است.
