هوشنگ سیحون، معروف به «مرد بناهای ماندگار» و «پدر معماری نوین ایران»، معمار، نقاش و تندیسساز برجستهای است که هویت معماری ملی ایران را در عصر مدرن بازتعریف کرد. او با ترکیب نبوغآمیز باستانگرایی، معماری محلی و تکنیکهای مدرن، یادمانهایی ساخت که امروز جزو میراث ملی ایران محسوب میشوند.
فلسفه و سبک: «مدرنیسمِ ریشهدار»
سیحون معتقد بود معماری باید منعکسکننده شخصیت فردی باشد که برای او بنا ساخته میشود.
استفاده از متریال بومی: او عاشق سنگ و بتن نمایان بود و معتقد بود مصالح باید ماهیت خود را نشان دهند.
تلفیق ریاضی و شعر: آثار او دارای هندسهای بسیار دقیق (تحت تأثیر ریاضیات دوران طلایی اسلام) اما با روحی شاعرانه هستند.
نمادگرایی: هر بنای او نمادی از ویژگیهای شخصیتی آن بزرگمرد است؛ مثلاً استفاده از ستونهای سنگی بلند برای نمایش استواری نادرشاه.
استاد هوشنگ سیحون معروف به پدر معماری مدرن ایران در سال 1299 و در خانوادهای اهل موسیقی بهدنیا آمد. پدر بزرگ او میرزا عبدالله فراهانی بنیانگذار موسیقی سنتی و معروف به پدر موسیقی سنتی ایران بوده است. این معمار و نقاش معروف ایرانی، استاد معماری و رئیس سابق دانشگاه هنرهای […]
به مناسبت درگذشت هوشنگ سیحون، هنرمند ارزنده و برجسته کشورمان، با فیلمی در ارتباط با آثار و زندگینامه این معمار، مجسمهساز و نقاش ایرانی با شما عزیزان همراه میشویم. یادبودی برای هوشنگ سیحون: «كلام آخر من، ایران است» بیان ارزش كار هنرمندان بزرگ و جایگاه اجتماعی آنان كار سادهای نیست.
