در اولین درس از این مجموعه، به سراغ ریشه واژه معمار میرویم. در معماری یونان باستان، به استادکار ماهری که پس از کسب تجربه، توانایی طراحی و ساخت خانه را پیدا میکرد، «آرخیتکتن» (Arkhitekton) میگفتند. این واژه در حقیقت به معنای «استاد خانهساز» است.
با آرل همراه باشید تا در قسمتهای بعدی بیشتر بیاموزید.
اطلاعات تکمیلی
مترجم: ثنا حسینیان منبع: dougpatt
ریشه واژه معمار از کجا آمده است؟
واژه انگلیسی Architect از واژه یونانی «آرخیتکتن» (Arkhitekton) گرفته شده است. این واژه از دو بخش ساخته میشود: «آرخی» به معنای ارشد یا استاد و «تکتن» به معنای سازنده و صنعتگر. بنابراین معمار در معنای تاریخی خود فقط طراح یک تصویر نبود؛ او فردی بود که دانش ساخت، سازماندهی نیروها و هدایت اجرای بنا را همزمان در اختیار داشت.
چرا دانستن این ریشه مهم است؟
شناخت ریشه واژه معمار نشان میدهد جدایی کامل میان طراحی و ساخت، پدیدهای نسبتاً جدید است. در معماری باستان، تصمیم درباره تناسبات، مصالح، سازه و شیوه اجرا بخشی از یک مسئولیت واحد بود. این نگاه هنوز هم برای معمار امروز ارزشمند است: طرح خوب زمانی کامل میشود که امکان ساخت، رفتار مصالح و تجربه استفادهکننده از فضا را در نظر بگیرد.
