نیکولاس گریمشاو: آثار و بیوگرافی

زندگینامه و سبک معماری نیکولاس گریمشاو

نیکولاس گریمشاو از معماران برجسته انگلیسی، در سال 1939 متولد و در سال 1965 از دانشگاه هنر در ادینبورگ فارغ التحصیل شد. وی مدتی به همکاری با فارل پرداخت و پس از اتمام این همکاری در سال 1980 دفتر معماری خود را تاسیس نمود که دفاتر دیگری را نیز در نیویورک، لندن، دوحه، ملبورن و سیدنی گسترش داد.

گریمشاو معتقد است که متریال و جزئیات، پایه و اساس معماری را ایجاد می‌کنند. او پروژه‌های بسیاری را با سبک معماری های-تک مدرن طراحی و اجرا کرده و در این زمینه به پیشرفت چشمگیری دست یافته است. از جمله آثار او می‌توان به پروژه ایدن در انگلیس (2001) و ترمینال بین‌المللی واترلو در لندن (1993) اشاره کرد که سازه عظیم این ترمینال، عامل ماندگاری بنا در اذهان عمومی شده است. همچنین گریمشاو در زمینه طراحی صنعتی جهت طراحی و اجرای مبلمان و تجهیزات شهری نیز فعالیت دارد، چرا که در دنیای کنونی اهمیت طراحی این تجهیزات به حدی رسیده که معماران شاخص نیز به این رشته دعوت می‌شوند. Duncan Jackson، رئیس طراحی صنعتی شرکت گریمشاو، اظهار می‌دارد: «ما توانایی طراحی و کار با انواع مصالح با کیفیت عالی را داریم.»

فهرست برخی از آثار برجسته گریمشاو

• پروژه ایدن در انگلیس (2001)
• ترمینال بین‌المللی واترلو در لندن (1993)
• پروژه در بریستل (1994) و محصولات فروگراف طراحی صنعتی NGP
• ساختمان Frankfurt Messehalle در آلمان (2001)
• کارخانه Herman Miller در سال (1976)
• مرکز ملی علوم فضایی، لستر (2001)

پروژه ایدن (Eden Project) در انگلستان

این پروژه عظیم‌ترین بنای ساخته شده با استفاده از ETFE و یک گلخانه بزرگ با گنبدهای ژئودزیک است که قابلیت پرورش انواع گونه‌های گیاهی بومی اقلیم‌های مختلف، از مدیترانه‌ای تا جنگل‌های پرباران استوایی، را دارد. تمام این ویژگی‌ها مدیون قابلیت‌های فوق‌العاده ETFE نظیر انعطاف‌پذیری، سبکی و دوام است که نیکولاس گریمشاو را در طراحی و اجرای این پروژه یاری نموده است.

ترمینال بین‌المللی واترلو در لندن

ترمینال بین‌المللی واترلو با مساحتی حدود ۶۰ هزار مترمربع و هزینه‌ای بالغ بر ۱۳۰ میلیون پوند، یکی از شاخصه‌های معماری دهه ۹۰ لندن است. در سال ۱۹۸۸، هیئت مدیره شرکت راه‌آهن‌های بریتانیا، ساخت این ترمینال را به نیکلاس گریمشاو سپرد و اجرای موفق آن در سال ۱۹۹۳ به پایان رسید. این ساختمان کاربردی مشابه فرودگاه دارد و تمامی امکانات لازم برای جابجایی ۱۵ میلیون مسافر در سال را فراهم می‌کند. اهمیت این پروژه از دو بعد قابل بررسی است: یکی ارزش معماری بنا و دیگری اعتبار بین‌المللی آن در میان کشورهای اروپایی به دلیل حجم بالای مسافرانی که سالانه جابجا می‌کند.