معماری و طراحی داخلی هنرستان موسیقی Maizières
هنرستان موسیقی Maizières، اثری از Dominique Coulon & Associés، در شهر Maizieres-les-Metz فرانسه واقع شده است. این مجموعه با مساحتی بالغ بر 3400 متر مربع و احداث در سال 2009، نمونهای برجسته از تلفیق کاربریهای متنوع در یک واحد معماری یکپارچه است.
ویژگیهای کلیدی پروژه
ساختمان هنرستان موسیقی به صورت یک واحد یکپارچه به طول 100 متر و عرض 40 متر طراحی شده است. این بنا به صورت عمود بر جاده اصلی جانمایی شده و بخشی از آن به طول 16 متر، در یک فضای عمومی ادغام گردیده است. موقعیت قرارگیری ساختمان در مقابل جنگلی انبوه از درختان giant sequoias، و تراز عمود بر جاده اصلی، به آن هویتی منحصر به فرد میبخشد. این مجموعه، مسیری را شکل میدهد که به عنوان ورودی شهر عمل میکند.
در بخش جلوی بنا، محوطهای وسیع تعبیه شده که در قسمت زیرین ساختمان محو میشود. پلکانی یادمانی، بازدیدکنندگان را به سمت حیاط داخلی و سالن انتظار اصلی هدایت میکند. این محوطه وسیع، رو به آسمان گشوده شده و با رنگی شبتاب، در اوایل غروب، نوری خیرهکننده از خود ساطع میکند.
این ساختمان، مجموعهای از برنامههای متنوع را در خود جای داده است؛ از جمله فضایی برای نوجوانان محلی، مرکز فوق برنامه برای دانشآموزان، سالن اجتماع، سالن کنفرانس و مدرسه موسیقی. تمامی این کاربریها در یک واحد یکپارچه گردآوری شدهاند و مدیریت این طرحریزی پیچیده، در همین تک واحد صورت میگیرد. همنشینی این برنامههای مختلط، که هر یک در تضاد با دیگری است، به غنای این ساختمان افزوده است.
نمای بیرونی ساختمان تنها بخش محدودی از برنامههای داخلی را آشکار میسازد. پنجرههای بزرگ خلیجی، امکان نگاهی گذرا به سالن اجتماعات را فراهم کرده و لحظاتی از حرکات رقصندگان را به نمایش میگذارند.
نورپردازی و مصالح
در این ساختمان، روشنایی طبیعی فراوانی وجود دارد. علاوه بر نورگیرهای متعدد، نورگیرهای رنگارنگ نیز، روشنایی مخصوص به خود را ایجاد میکنند. این ساماندهی نورگیرها، فضای داخلی را در برابر اغتشاشات ناشی از بزرگراه مجاور محافظت میکند.
ساختمان تنها به شکل یکپارچه و طولانی طراحی نشده است؛ منحنیهای نمای خارجی به تدریج در پیچشهای دایرهای میچرخند و نمایی را که مربوط به دو طبقه از مدرسه موسیقی است، در هم ادغام میکنند. پیچش این منحنیها بر پویایی کلی نمای بیرونی میافزاید و خطوط آشفته حجم را به طرز نامعلومی محو میکند. پوشش بیرونی، ظاهری روستایی از بتن معمولی دارد که نقایص خود را آشکارا نمایان میسازد. این ساختمان از بتن مسلح ساخته شده است؛ بتن به صورت پی نقطهای قالبگیری شده و ساختمان بر روی پیهای شمعی قرار گرفته است.
در مقابل، مصالح استفاده شده در فضای داخلی، نفیس و لطیف هستند. در سالن اصلی، مصالح چوبی با رنگهای روشن به چشم میخورند. سطوح طلاکاری شده در حفرههای بزرگ سقفی، هالهای گرم به نورپردازی میبخشند.
سالن کنفرانس، از سه طرف، از کابلهای کشیده شده آویزان است. دیوارها با کوچکترین جابجایی هوا، حرکت میکنند و ضخامت ناچیز آنها آشکار میشود. سیستم آکوستیک قابل تنظیم (کرکرههای قابل کنترل) پشت این پرده زیبا پنهان شده است. چوب نفیس استفاده شده برای کفپوش (ونگه)، میزان اثرگذاری یک فضای نمایشی را تقویت میکند.
مرکز فوق برنامه دانشآموزان، تکرنگ است؛ رنگ نارنجی تمام فضا را اشباع کرده و کفپوش رزین براق، خاصیت فراواقعی آن را تقویت میکند.
منطق اولیه طراحی بر مبنای ایجاد تضادی چشمگیر میان فضاهای مختلف استوار است: مصالح متضاد، رنگهای متضاد و نورپردازی متضاد. فضای داخلی و خارجی کاملاً از هم متفاوتند؛ نمای بیرونی با ظاهری روستایی، در نقطه مقابل فضای نفیس و با ارزش داخلی قرار دارد.
تصاویر و جزئیات بیشتر
برای مشاهده تصاویر بیشتر و دسترسی به منبع اصلی خبر، میتوانید به لینک زیر مراجعه کنید:
https://www.archdaily.com/355983/maizieres-music-conservatory-dominique-coulon-and-associes/
