معرفی طرح غرفه «ایران من» در اکسپو میلان 2014
مشخصات پروژه
معمار: Akaran Architects, Iranboom Architecture and Engineering
موقعیت بنا: میلان، ایتالیا
تیم طراحی: معین افضل خوانی، زهرا عزیزی، یاسر جعفری
سال طراحی: 2013
گروه معماری آکاران (Akaran) در همکاری با IRANBOOM به عنوان یکی از چهار فینالیست، برای پیشنهاد خود در طراحی غرفه نمایشگاهی ایران من (My IRAN) در نمایشگاه میلان 2014 انتخاب شد. این تیم معماری در حال حاضر، به فینالیست های دیگر پیوسته، تا ایده های خود را به عنوان یک طرح واحد اصلاح کنند. سایت 2000 متری مستطیل شکل این مجموعه (20 در 100 متر مربع) یک چشم انداز رزونانسی (تشدید کننده) با هدف به نمایش گذاشتن یک موضوع کلیدی است: تغذیه سیاره، انرژی برای زندگی.
 |
 |
 |
 |
فلسفه و کانسپت طراحی: الهام از طبیعت و معماری ایرانی
به گفته معماران، سایت پروژه آنها را به چالشی در برابر واکنش و رفتار گیاهان، به عنوان پادشاهی از موجودات زنده، وا میدارد که در مجموع بر اساس برخی از اصول اساسی با معماری به اشتراک گذاشته میشود.
استفاده از گیاهان در این پروژه، به عنوان اقداماتی برای کنترل منابع زیست محیطی بوده است. آنها میتوانند توانایی و درک خود را در تمایز بین خود و غیر خود حفظ کنند و از محدوده خود به خوبی محافظت نمایند. پردازش اطلاعات و اصلاح رفتار توسط گیاهان، دقیق و مثالزدنی است. با توجه به همین فرضیه، درک و درستی نظاممند و رفتار زیست محیطی گیاهان میتواند به طراحی و معماری کمک کند.
ساختار و فرم بنا
ساختار و چینخوردگیهای طرح، بر اساس یک الگوی کاملاً متقارن هندسی و لوزی شکل روی سایت به وجود آمده است. فرم الماس شکل پوسته (Rhombi) بر اساس الگوی سطح و سایت بنا شکل گرفته و اطراف و پوسته ساختمان را در بر گرفته و تا قلب ساختمان امتداد پیدا کرده است. با توجه به دید طرح از پلان، طرح ایران من مانند یک برگ درخت است که در حالت تعلیق درآمده و تداعیگر جوانه یک بذر است که از زمین رشد کرده است. در طراحی فضای داخلی این مجموعه، سقف تالار مرکزی از 14 تا 18 متر متغیر میباشد. سطح شیبدار داخلی توجه بازدیدکنندگان را به سمت آسمان جلب میکند و یک تجربه به عنوان یک سفر را در طیفی وسیع به بازدیدکننده القا میکند.
طراحی برکهای کوچک در مقابل غرفه (عمارت کلاه فرنگی) که بر روی محور اصلی سایت نشسته است و تشکیلدهنده الگوهای متقارن سایت است، اشارهای ماهرانه به نشانهشناسی قابل توجه در معماری فارسی داشته است (به عنوان مثال: آب، تقارن، تعدد). آب در فضای داخلی، در یک سطح شیبدار در طول مسیر امتداد مییابد و در اتصال با کف، اشاره به حس وحدت در ساختمان دارد. این کانسپت، با توجه به شریان رگبرگهای یک برگ و جریان حیات و زندگی در درون آن به وجود آمده است.
