طراحی دکور برنامه کودک «دوقلوها در شهر پنج ستاره»

پروژه «شهر پنج ستاره» یکی از پروژه‌های متفاوت آرل در حوزه طراحی دکور برنامه کودک و طراحی صحنه تلویزیونی است؛ پروژه‌ای که در آن قرار نبود فقط چند فضای مستقل برای فیلم‌برداری ساخته شود، بلکه هدف، شکل‌دادن به یک شهر کامل با هویت بصری مشخص، مسیرهای حرکتی، ساختمان‌ها، فضاهای شهری و مجموعه‌ای از کاربری‌های متنوع بود.

این مجموعه به‌عنوان لوکیشن اصلی سریال «دوقلوها در شهر پنج ستاره» طراحی شد؛ مجموعه‌ای کودک و نوجوان که داستان آن در شهری خیالی و پرماجرا جریان دارد. حضور شخصیت‌ها در فضاهای مختلف و پرداختن به موضوعاتی مانند مشاغل، مهارت‌های اجتماعی، آموزش و زندگی شهری باعث شد معماری صحنه نقش مهمی در روایت مجموعه داشته باشد.

در چنین پروژه‌ای، دکور فقط پس‌زمینه تصویر نیست. هر خیابان، نما، ورودی، فضای داخلی و حتی نحوه اتصال بخش‌های مختلف باید بتواند بخشی از داستان را تعریف کند و در عین حال برای فیلم‌برداری طولانی‌مدت و سناریوهای متفاوت، انعطاف کافی داشته باشد.

از یک دکور تلویزیونی تا طراحی یک شهر کامل

ایده اصلی پروژه بر پایه ساخت یک شهر کوچک و فانتزی برای کودکان شکل گرفت. به جای آنکه فضاهای مختلف مانند چند استودیوی جدا از هم دیده شوند، کل مجموعه به صورت یک ساختار شهری پیوسته طراحی شد.

خیابان‌ها، میدان‌ها، ساختمان‌ها، فضاهای خدماتی و محیط‌های مرتبط با مشاغل مختلف در کنار یکدیگر قرار گرفتند تا شخصیت‌ها بتوانند در طول داستان واقعاً در یک «شهر» حرکت کنند.

این پیوستگی فضایی یکی از مهم‌ترین بخش‌های طراحی بود. مسیرهای اصلی به گونه‌ای شکل گرفتند که علاوه بر هدایت حرکت بازیگران، امکان ایجاد قاب‌های متنوع برای دوربین را نیز فراهم کنند. تغییر جهت مسیرها، شکست‌های نرم پلان و قرارگیری ساختمان‌ها در امتداد محورهای حرکتی باعث شده در هر بخش، تصویر و پرسپکتیو متفاوتی شکل بگیرد.

معماری متناسب با دنیای کودک

در طراحی فضای کودک، استفاده از رنگ به تنهایی کافی نیست. اگر فرم، مقیاس و جزئیات درست انتخاب نشوند، نتیجه خیلی سریع به فضایی شلوغ و صرفاً تزئینی تبدیل می‌شود.

در طراحی شهر پنج ستاره تلاش شد رنگ، فرم و هندسه به‌عنوان اجزای معماری در کنار هم عمل کنند. ساختمان‌ها با فرم‌های منحنی، گوشه‌های نرم، دهانه‌های بزرگ، قاب‌های رنگی و هندسه ساده و قابل فهم طراحی شدند تا هم برای کودک جذاب باشند و هم در تصویر تلویزیونی شخصیت مشخصی داشته باشند.

رنگ‌های صورتی، زرد، سبز، آبی و نارنجی در بخش‌های مختلف دیده می‌شوند، اما هر رنگ در تعریف هویت یک فضای مشخص نقش دارد. به این ترتیب، کودک و بیننده می‌توانند بخش‌های مختلف شهر را به راحتی از یکدیگر تشخیص دهند.

طراحی مسیرها و ارتباط میان فضاها

ساختار حرکتی پروژه یکی از مهم‌ترین عناصر طراحی بود. مسیر اصلی مانند یک خیابان شهری در میان مجموعه امتداد پیدا می‌کند و بخش‌های مختلف را به یکدیگر متصل می‌سازد.

در امتداد این مسیر، فضاها به تدریج باز و بسته می‌شوند، دیدهای جدید شکل می‌گیرند و ساختمان‌ها با فرم‌های مختلف مقابل مخاطب ظاهر می‌شوند. این موضوع باعث می‌شود حرکت در شهر یکنواخت نباشد و هر بخش تجربه بصری متفاوتی ایجاد کند.

این شیوه طراحی برای یک مجموعه نمایشی اهمیت زیادی دارد، زیرا امکان می‌دهد صحنه‌های مختلف بدون نیاز به تغییر کامل دکور، در موقعیت‌های متنوعی فیلم‌برداری شوند.

طراحی فضاهای مرتبط با مشاغل مختلف

یکی از ویژگی‌های اصلی مجموعه، معرفی مشاغل و فعالیت‌های مختلف به کودکان است. به همین دلیل، بخش‌های مختلف شهر باید هویت مستقل داشته باشند.

فضاهایی مانند ایستگاه آتش‌نشانی، محیط‌های فنی و کارگاهی، فضاهای آموزشی، بخش‌های خدماتی و فضاهای اجتماعی هرکدام با زبان بصری مخصوص خود طراحی شدند.

در عین تفاوت، این فضاها از یک سیستم طراحی مشترک پیروی می‌کنند؛ یعنی حتی وقتی رنگ، فرم یا کاربری تغییر می‌کند، همچنان حس می‌شود که تمام این بخش‌ها متعلق به یک شهر واحد هستند.

طراحی صحنه با نگاه معماری

تفاوت اصلی این پروژه با بسیاری از دکورهای معمول تلویزیونی، مقیاس و نوع برخورد با فضاست.

در این پروژه، طراحی از دید معماری آغاز شد. ابتدا ساختار کلی شهر، مسیرهای حرکتی، ارتباط میان فضاها و موقعیت ساختمان‌ها شکل گرفت و سپس جزئیات دکور، نماها، رنگ‌ها و عناصر گرافیکی به آن اضافه شدند.

این رویکرد باعث شد فضا تنها از یک زاویه خوب به نظر نرسد، بلکه امکان استفاده از زوایای متعدد دوربین وجود داشته باشد. نماها، شکست‌های پلان و عناصر عمودی به گونه‌ای طراحی شدند که در قاب‌های نزدیک و دور نیز کیفیت فضایی خود را حفظ کنند.

فرم‌های منحنی و زبان بصری پروژه

یکی از عناصر شاخص طراحی، استفاده گسترده از خطوط و فرم‌های منحنی است. این فرم‌ها در پلان، دیوارها، نماها، قاب‌ها و حتی برخی عناصر داخلی ادامه پیدا می‌کنند.

فرم‌های منحنی باعث شده‌اند محیط نسبت به یک فضای شهری معمولی نرم‌تر، دوستانه‌تر و متناسب‌تر با مخاطب کودک به نظر برسد. در کنار آن، ساختمان‌ها عمداً از شکل‌های بسیار پیچیده دور نگه داشته شده‌اند تا فرم اصلی هر فضا به سرعت قابل درک باشد.

ترکیب این سادگی هندسی با رنگ‌های قوی، هویت اصلی شهر پنج ستاره را شکل داده است.

طراحی برای دوربین، بازیگر و مخاطب

در طراحی دکور تلویزیونی، یک فضا فقط برای کسی که داخل آن حرکت می‌کند طراحی نمی‌شود. دوربین نیز یکی از کاربران اصلی فضاست.

به همین دلیل در پروژه شهر پنج ستاره، طراحی مسیرها و ساختمان‌ها باید همزمان چند نیاز را پاسخ می‌داد: امکان حرکت بازیگران، ایجاد فضای کافی برای تجهیزات تولید، فراهم‌کردن زوایای متنوع فیلم‌برداری و در عین حال حفظ جذابیت بصری برای کودک.

عمق دید، تنوع پس‌زمینه‌ها، اختلاف رنگ میان سطوح و موقعیت عناصر شاخص به گونه‌ای طراحی شد که تصویر نهایی در قاب تلویزیون خوانا و زنده باقی بماند.

شهر پنج ستاره؛ فضایی میان معماری، دکور و تجربه

این پروژه را نمی‌توان صرفاً یک دکور تلویزیونی دانست. شهر پنج ستاره در مرز میان معماری، طراحی داخلی، طراحی صحنه، گرافیک محیطی و طراحی تجربه قرار دارد.

آنچه در نهایت شکل گرفته، مجموعه‌ای از فضاهای مرتبط است که هر کدام داستان خود را دارند، اما در کنار یکدیگر یک شهر کامل را می‌سازند.

در این پروژه تلاش آرل بر این بود که معماری به بخشی از روایت تبدیل شود؛ فضایی که کودک فقط آن را تماشا نکند، بلکه بتواند حضور شخصیت‌ها، حرکت، کشف و اتفاقات داستان را در آن باور کند.

درباره مجموعه «دوقلوها در شهر پنج ستاره»

«دوقلوها در شهر پنج ستاره» مجموعه‌ای تلویزیونی در حوزه کودک و نوجوان است که با حضور چهره‌های شناخته‌شده برنامه‌های کودک ساخته شده است. داستان مجموعه حول دو شخصیت دوقلو شکل می‌گیرد که در جریان ماجراهای مختلف با مشاغل، مهارت‌ها و موقعیت‌های متفاوت روبه‌رو می‌شوند.

بخش مهمی از این روایت در شهر پنج ستاره اتفاق می‌افتد؛ شهری که برای ایجاد تنوع داستانی، امکان حضور در فضاهای مختلف و ساخت یک جهان تصویری مستقل طراحی شده است.