معرفی خانه شماره ۴۷ اصفهان: هنر معماری در فضایی محدود

پروژه خانه شماره ۴۷ توسط شروین حسینی در شهر اصفهان طراحی و اجرا شده است. این خانه در سایتی کوچک به مساحت ۱۲۰ متر مربع برای دو زوج جوان طراحی شده و با محدودیت‌های زیادی روبرو بوده است. پروژه خانه ۴۷ که رتبه سوم جایزه معمار ۹۳ را کسب نموده، یکی از ساختمان‌های مدرن شهر اصفهان به شمار می‌رود.

مشخصات کلی پروژه

معمار: شروین حسینی
موقعیت بنا: اصفهان، ایران
سال اجرای پروژه: 2014
متراژ پروژه: 120 متر مربع

چالش‌های طراحی در زمین کم‌عرض

از چالش‌هایی که این پروژه را در شرایطی سخت برای طراحی قرار داده، می‌توان به عرض کم زمین و نورگیر بودن فضا فقط از یک ضلع (ضلع جنوب) اشاره کرد. به همین دلیل اقدامات مناسبی برای طراحی پوسته و متراژ کم عرض زمین در نظر گرفته شده است. این پروژه نمونه‌ای کامل برای تعریف معماری، به عنوان هنری برای سازماندهی فضا است. این از هنرهای معمار بوده که در زمینی با عرض کم، به خوبی توانسته عرصه‌های خصوصی و عمومی را جای دهد. معمولاً برای طراحی ساختمان در زمینی با عرض کم، و بیش از یک طبقه، محدودیت‌های زیادی وجود دارد که به خوبی در این پروژه حل شده است.

طراحی نما و هماهنگی با بافت شهری

نما با توجه به ساختمان‌های مجاور از یک طرف جلوتر قرار گرفته تا علاوه بر رعایت شکل بصری، با ساختمان‌های دو طرف خود در یک سطح باشد. البته این اقدام صرفاً برای اتصال نما به ساختمان‌های کناری صورت نگرفته است. بلکه این بیرون‌زدگی برای ایجاد سایه در داخل فضاها بوده تا ضرورت استفاده از پرده در طول روز کمتر شود. اقدام فوق باعث شده تا دید رو به کوه صفه اصفهان بیشتر مورد بازدید ساکنان خانه به عنوان محور بصری قرار گیرد. متریال نما از ترکیب آجر و ورق‌های کامپوزیت تشکیل شده که با توجه به ساختمان‌های همسایه خود متناقض می‌باشد. البته آجر به عنوان یک ویژگی معماری ایرانی، متریال مناسبی است. اما باید تلاش لازم برای ایجاد پوسته یک شکل با توجه به کالبد محلی و طراحی شهری صورت پذیرد. طراحی منطقه‌ای یکی از مهم‌ترین اقدامات معماری مدرن در کشورهای غربی است که متأسفانه در ایران از ضعف زیادی برخوردار است.

سازماندهی فضا و نورگیری هوشمندانه

طراح برای استفاده بهتر از نور، فضاهای اصلی شامل: نشیمن، آشپزخانه و اتاق خواب را در قسمت جنوبی قرار داده است. فقط یک پنجره باریک در بخش نشیمن تعبیه شده تا علاوه بر ورود نور، دید مزاحم خارج ساختمان نسبت به این عرصه حذف شود. این پروژه در پنج سطح مختلف به صورتی پیوسته طراحی شده تا جوابگوی نیازهای کارفرما باشد. دو راه پله مجزا برای این خانه در نظر گرفته شده است. یکی از پلکان‌ها به ۵ سطح، و دیگری به ۳ سطح از ساختمان متصل شده است. ایجاد پنج سطح در یک آپارتمان دوبلکس، به دلیل متراژ کم زمین بوده تا نیازهای کارفرما برای تعبیه فضاهای مورد نظر و کافی صورت پذیرد. با توجه به اینکه ارتفاع ساختمان برای یک پروژه دوبلکس بسیار زیاد است، طراح حجم خالص پروژه را در ۵ سطح تقسیم کرده تا با تعدد عرصه‌ها، فضای مثبت بیشتری برای ساکنین ایجاد کند.