پنجره پالادیویی چیست؟ آشنایی با یک عنصر کلاسیک در معماری

Source: Doug Patt – How to Architect / Factitecture

در نهمین درس از مجموعه آموزش معماری، به سراغ یکی از عناصر زیبای معماری کلاسیک یعنی پنجره پالادیویی می‌رویم. این نوع پنجره که به آن پنجره ونیزی نیز گفته می‌شود، ساختاری سه‌بخشی دارد: یک پنجره اصلی و بلند در مرکز که دارای قوسی در بالای آن است و در دو طرف آن، دو پنجره مستطیلی شکل و کوتاه‌تر قرار گرفته‌اند.

نقش آندره پالادیو در شهرت این پنجره

شاید جالب باشد بدانید که نام‌گذاری این پنجره به نام معمار بزرگ رنسانس، آندره پالادیو، به معنای ابداع آن توسط او نیست. در حقیقت، شهرت این عنصر معماری به دلیل استفاده گسترده و هوشمندانه پالادیو در آثار و طراحی و معماری‌های شاخص خود بوده است. او با به‌کارگیری مکرر این فرم، آن را به یکی از امضاهای سبک خود و معماری کلاسیک تبدیل کرد.

برای مشاهده آموزش‌های بیشتر، با آرل همراه باشید.

مترجم: ثنا حسینیان
تحریریه معماری آرل
منبع: dougpatt

ساختار پنجره پالادیویی

پنجره پالادیویی از یک بازشوی مرکزی بلند با قوس نیم‌دایره و دو بازشوی مستطیلی کوتاه‌تر در طرفین تشکیل می‌شود. ستون‌ها یا جرزهای باریک، بخش مرکزی را از دو قسمت کناری جدا می‌کنند و خط افقی بالای بازشوهای جانبی، نقطه شروع قوس را مشخص می‌سازد. این ترکیب هم نور بیشتری وارد فضا می‌کند و هم یک محور مرکزی قدرتمند در نما می‌سازد.

چرا این پنجره به نام پالادیو شناخته می‌شود؟

این الگو پیش از آندره پالادیو نیز سابقه داشت، اما کاربرد گسترده آن در آثار و کتاب‌های پالادیو باعث شهرت جهانی فرم شد. معماران بعدی، به‌ویژه در معماری نئوکلاسیک، این ترکیب را برای تأکید بر تقارن و ورودی‌های اصلی به کار بردند. پنجره پالادیویی نمونه خوبی است از اینکه چگونه تکرار و انتشار یک جزئیات معماری می‌تواند آن را به نشانه یک سبک تبدیل کند.