در شهر چه میبینیم

مجموعۀ نوشته‌های «در شهر چه می‌بینیم» بناست دربارۀ همۀ چیزهایی بنویسد که تنها می‌بینیم و نگاه نمی‌کنیم. همۀ چیزهایی که از خود ما ساخته است که برطرفشان کنیم، همۀ چیزهایی که نیازمند شهروندی در مقام سوژه‌اند و از ابژه‌های رونده برای رفع آن‌ها کاری ساخته نیست، همۀ چیزهایی که اجزای اضافی ولی لاینفک زندگی تعاملی ما در شهر را تشکیل می‌دهند. نوشته‌های «در شهر چه می‌بینیم» می‌کوشد، مؤلفه‌های برقراری نظم شهری و الزامات رفتار شهروندی را در سطح خرد را در حد توان بازتاب دهد.

دموکراسی و رفتار دموکراتیک از فضاهای شهری

تحریریه معماری آرل قدرت می‌تواند پشت دوربین‌های خبری و برنامه‌های اصطلاحا اجتماعی پنهان شود؛ می‌تواند پشت تابلوهای نقاشی و بنرهای شهری، پشت آکانت‌های توییتری، پشت موسیقی و حتی پشت ادبیات مخفی شود؛ اما پشت یک چیز نمی‌تواند پنهان شود: فضا. لایه‌های فضا را کنار بزنید به لایه‌های اجتماعی که آن […]

برچسب‌های تبلیغاتی و معایب سر به زیری

تحریریه معماری آرل حتماً شنیده اید، صدایی را که نام آوای به خصوصی دارد که مانند خود عمل، دو بخشی است. اگرهم نشنیده اید حتما دیده اید اثرات اشتغال به این عمل را در سطح کوچه و خیابان به خاطر مزایای سر به زیری. اما این تمام چیزی نیست که

فاطمی بیا!!

تحریریه معماری آرل «فاطمی بیا!» شبیه چیزی نیست که باید یک شعار خیابانی بعد از کودتای ۲۸ مرداد باشد؟ یا شبیه فریاد شعبان جعفری برای طلبیدن فاطمی به مصاف زمانی که برای ترور سازمان دهی شده می رفت؟ یا شبیه اظهار مطالبه و خواستی برای آمدن «فاطمی» ؟ «فاطمی بیا!»

از شهرم می‌ترسم! خوانش عوامل کاهش‌دهندۀ امنیت و افزایش‌دهندۀ جرم در شهر

چند عامل کلی در پاسخ به این سؤالات وجود دارد. همراه آرل باشید تحریریه معماری آرل اصلاً قابل پیش بینی نیست که در انحنای تند کوچه چه چیزی منتظر ما است؟ خودرویی که با سرعت می پیچد؟ جیب بری که در انتظار طعمه است؟ یا حتی کم خطرتر، عابری که

طراحی شهری تمدن های بزرگ را از بالا مشاهده کنیم

با آرل در ادامه همراه باشید… تحریریه معماری آرل ایده مشاهده جهان ما از بالا تا همین یک قرن پیش یک تصور فانتزی بود. چون هواپیماها دوران کودکی خود را سپری می کردند، و موشک و ماهواره ها حداقل دهه ها با رشد عقلانی و عملکردی فاصله داشتند. لذا تحلیل

در شهر چه می‌بینیم

تحریریه معماری آرل در شهر چه می‌بینیم مجموعۀ نوشته‌های «در شهر چه می‌بینیم» بناست دربارۀ همۀ چیزهایی بنویسد که تنها می‌بینیم و نگاه نمی‌کنیم. همۀ چیزهایی که از خود ما ساخته است که برطرفشان کنیم، همۀ چیزهایی که نیازمند شهروندی در مقام سوژه‌اند و از ابژه‌های رونده برای رفع آن‌ها