وانگ شو (Wang Shu)، معمار برجسته چینی و برنده جایزه پریتزکر ۲۰۱۲، نخستین شهروند چینی بود که به این افتخار دست یافت. او به همراه همسرش لو ونیو، استودیو «معماری آماتور» را بنیان نهاد؛ نامی که نشاندهنده علاقه او به روحیه خودانگیخته و غیررسمی در برابر معماری حرفهای و خشکِ مدرن است.
فلسفه و سبک: «معماریِ بازیافت و تداومِ خاطره»
استفاده از مصالح بازیافتی (واپان): مهمترین ویژگی کار ونگ شو، استفاده از ضایعات ساختمانی (آجر، سفال و سنگ) ساختمانهای تخریبشده است. او با تکنیکی سنتی به نام «واپان»، این قطعات ناهمگون را در دیوارهای مدرن کنار هم میچیند تا تاریخ تخریبشده شهرها را در کالبد بناهای جدید زنده نگه دارد.
معماریِ صنعتگرایانه: او مخالف سرعت سرسامآور ساختوسازهای ماشینی در چین است و معتقد است معمار باید مانند یک صنعتگر با دست کار کند. او اغلب از استادکاران محلی میخواهد که با دانش تجربی خود در چیدمان دیوارها و جزئیات دخالت کنند.
پیوند با نقاشیهای منظره (شانشویی): طراحیهای او به شدت تحت تأثیر نقاشیهای سنتی چین است. او ساختمان را نه یک حجم صلب، بلکه به مثابه یک «کوه» یا «منظره» طراحی میکند که کاربر در آن با حرکت در مسیرهای پر پیچوخم، تجربهای شاعرانه از فضا پیدا میکند.
“`html ونگ شو و معماری انتقادی در برابر شهرسازی چین جوایز جهانی غالبا بیش از انکه پاداشی باشند بر دستاوردها و نواوری های صورت گرفته در ان زمینه، واجد بعدی سیاسی اند، در این میان پریتزکر پرایز نسبتا غیرِ سیاسی بوده است، البته به استثنای چند سال اخیر. معماری در […]
جایزه پریتزکر: نوبل دنیای معماری جایزه معماری پریتزکر (Pritzker Architecture Prize) به عنوان معتبرترین جایزه معماری در سطح جهان شناخته میشود که هر ساله به یک معمار زنده برای دستاوردهای برجستهاش اهدا میگردد. این جایزه در سال ۱۹۷۹ توسط جی. آ. پریتزکر و همسرش سیدنی با هدف افزایش آگاهی عمومی
