لوئیس باراگان (Luis Barragán)، معمار برجسته مکزیکی و برنده جایزه پریتزکر ۱۹۸۰، به عنوان «معمارِ سکوت و نور» شناخته میشود. او مدرنیسم را با رنگهای تند و سنتهای بومی مکزیک ترکیب کرد تا فضاهایی به شدت احساسی و معنوی خلق کند.
۱. فلسفه و سبک: «معماریِ عاطفی و مینیمالیسم رنگی»
معماری عاطفی (Emotional Architecture): او معتقد بود معماری باید باعث ایجاد آرامش و لذت معنوی شود و نه فقط کاربریِ فنی؛ به همین دلیل از آب، نور و خلوت به عنوان عناصر اصلی استفاده میکرد.
جادوی رنگ و دیوار: باراگان با استفاده از دیوارهای صلب و بلند با رنگهای صورتی، زرد و بنفش، مرزهای فضا را بازتعریف میکرد و سایهها را به بخشی از طراحی تبدیل میکرد.
پیوند با طبیعت و باغ: در آثار او، حیاطها و فضاهای باز به اندازه فضاهای بسته اهمیت دارند؛ او باغ را بخشی جداییناپذیر از معماری و زندگی میدانست.
گردآورنده: الهه کاشی لوییس باراگان از معماران مشهور مکزیکی قرن بیستم است که در سال 1902 در Guadalajara متولد شد و در شهر Jalisco پرورش یافت. باراگان آموزش های حرفه ای خود را در زمینه مهندسی ادامه داد اما مهارت های معماریش خود آموخته بود. در سن 18سالگی، سفرهای زیادی به […]
