ریچارد راجرز (Richard Rogers) (۲۰۲۱–۱۹۳۳)، معمار ایتالیاییتبار بریتانیایی و برنده جایزه پریتزکر ۲۰۰۷، یکی از پیشگامان و چهرههای کلیدی جنبش «های-تک» (High-Tech) در معماری است. او با به نمایش گذاشتن ساختار و سیستمهای خدماتی بنا، زیباییشناسی جدیدی را معرفی کرد که در آن «ماشینِ ساختمان» به یک اثر هنری تبدیل میشود.
فلسفه و سبک: «صراحتِ سازه و فضای باز»
نمایشِ درون در بیرون (Inside-Out): امضای اصلی راجرز، انتقال سیستمهای تأسیساتی (لولههای آب، کانالهای تهویه، کابلهای برق و پلههای برقی) به نمای بیرونی ساختمان است. این کار دو هدف داشت: اول، ایجاد زیباییشناسی صنعتی؛ و دوم، آزاد کردن فضای داخلی از هرگونه ستون و دیوار مزاحم.
انعطافپذیری فضا: او معتقد بود ساختمان باید «تغییرپذیر» باشد. با حذف عناصر ثابت از فضای داخلی، او محیطهایی خلق کرد که به راحتی برای نیازهای آینده بازطراحی شوند.
تعهد به پایداری و فضاهای شهری: برخلاف ظاهر بسیار صنعتی کارهایش، راجرز به شدت به مسائل زیستمحیطی و حقوق شهروندی اهمیت میداد. او معتقد بود معماری باید فضاهای عمومی ایجاد کند و شهرها باید متراکم اما سبز باشند.
تحریریه معماری آرل معماران، دوستان و همکاران سابق ریچارد راجرز پس از مرگ او در روز شنبه به این معماربی نظیر و شگفت انگیز،ادای احترام کردند. اعلام این که بنیانگذار RSHP در ۱۸ دسامبر درگذشت، موجی از خاطرات و ادای احترام از سراسر جهان را برانگیخت . با شروع سال ۲۰۲۲ این […]
زندگینامه و مسیر حرفهای ریچارد راجرز ریچارد راجرز در سال ۱۹۳۳، در فلورانس ایتالیا به دنیا آمد. پدر او پزشک بود و مادرش علاقه زیادی به طراحی مدرن داشت. خانواده ریچارد راجرز در سال ۱۹۳۸، همزمان با پدیدارشدن نشانههای آغاز جنگ جهانی دوم، به انگلستان بازگشتند. او در مدرسه AA
