پرویز مؤیدعهد (۱۳۹۴–۱۳۰۸)، معمار و استاد برجسته ایرانی و چهره ماندگار معماری، از پیشگامان ترکیب تکنولوژی مدرن با هندسه و عرفان اسلامی بود. او که دکترای خود را از دانشگاه بوزار پاریس دریافت کرده بود، نقشی کلیدی در طراحی فضاهای مذهبی و فرهنگی بزرگمقیاس در ایران ایفا کرد.
۱. فلسفه و سبک: «سنتگراییِ تکنو-دیپلماتیک»
هندسه متعالی: او معتقد بود معماری باید بازتابی از نظم کیهانی باشد؛ لذا از هندسه و ریاضیات پیچیده سنتی برای خلق فضاهایی استفاده میکرد که حس عروج و معنویت را القا کنند.
تلفیق تکنولوژی غرب با روح شرق: مؤیدعهد از دانش سازهای مدرن (که در فرانسه آموخته بود) برای اجرای فرمهای سنتی در مقیاسهای عظیم استفاده کرد، به گونهای که بنا همزمان هم مدرن و هم ریشهدار به نظر برسد.
معماریِ نمادین: او به دنبال خلق «نشانه» بود؛ آثاری که به عنوان نمادهای بصری و فرهنگی یک ملت شناخته شوند و هویت ملی و مذهبی را در دوران معاصر بازتعریف کنند.
زندگینامه دکتر پرویز موید عهد دکتر پرویز موید عهد، معمار و شهرساز برجسته ایرانی، در سال ۱۳۰۸ در تهران متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در تهران به پایان رساند و سپس برای ادامه تحصیل در رشته معماری به فرانسه رفت. وی در سال ۱۳۳۶ موفق به […]
