سید هادی میرمیران (۱۳۸۵–۱۳۲۳)، معمار، نظریهپرداز و شهرساز برجسته، از تأثیرگذارترین چهرههای معماری معاصر ایران است. او را به عنوان معمار «ایده و کانسپت» میشناسند که توانست پلی استوار میان حافظه تاریخی ایران و زبان مدرن معماری جهان برقرار کند.
فلسفه و سبک: «معماریِ استعاری و تجسم جوهر»
بهرهگیری از استعاره: میرمیران معتقد بود معماری نباید از فرمهای گذشته تقلید کند، بلکه باید «روح» و «جوهر» آنها را در کالبدی نوین زنده کند. او از مفاهیم انتزاعی مثل نور، شفافیت و تعلیق برای بیان هویت ایرانی استفاده میکرد.
دیالوگ میان فرم و فضا: در آثار او، «فضای خالی» به اندازه توده ساختمان اهمیت دارد. او با الهام از آثاری چون عالیقاپو یا میدان نقشجهان، تلاش میکرد فضاهایی خلق کند که در آن مرز میان ماده و معنا از بین برود و بنا حسی از سبکی و پرواز داشته باشد.
هندسه پنهان: او از هندسههای پیچیده و لایهبندیهای فضایی استفاده میکرد تا به جای نمایش مستقیم سنت، مخاطب را به کشف ریشههای فرهنگی در دل یک حجم کاملاً مدرن وا دارد.
زندگینامه هادی میرمیران سید هادی میرمیران در سال ۱۳۲۳ در شهر قزوین متولد شد. وی در سال ۱۳۴۷ از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد. در بازه زمانی سالهای ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۷ در دفتر فنی شرکت ملی فولاد ایران به فعالیت پرداخت و بعد از آن به عنوان […]
