محسن فروغی (۱۲۸۶–۱۳۶۲)، فرزند محمدعلی فروغی (ذکاءالملک)، معمار، باستانشناس و استاد برجسته ایرانی بود. او که تحصیلکرده مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس (بوزار) بود، از پیشگامان معماری مدرن ایران به شمار میرود که توانست نظم و تکنولوژی غربی را با روح و هویت معماری ایرانی پیوند بزند.
۱. فلسفه و سبک: «مدرنیسمِ باستانگرا»
تلفیق نظم پاریسی و روح ایرانی: فروغی معتقد بود که معماری باید همگام با زمانه باشد، اما نباید ریشههای خود را فراموش کند. او در آثارش از تناسبات دقیق نئوکلاسیک غربی استفاده میکرد، اما آنها را با عناصری همچون کاشیکاری، ستونهای بلند و ایوانهای ایرانی ترکیب میکرد.
سادگی و صراحت: او از تزئینات اضافی پرهیز میکرد و معتقد بود زیبایی بنا باید از دلِ تناسبات هندسی و تکرار منظم عناصر (مثل پنجرهها و ستونها) پدید آید.
معماری رسمی و نهادی: فروغی متخصص طراحی ساختمانهای دولتی و دانشگاهی بود. آثار او دارای نوعی ابهت، وقار و پایداری هستند که برای نهادهای حکومتی در دوران پهلوی اول و دوم بسیار مطلوب بود.
زندگینامه محسن فروغی وی فرزند محمدعلی فروغی (ذکاء الملک) ادیب و سیاستمدار ایرانی است که در سال ۱۳۱۶ از مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس (Ecole des Beaux-Arts) با مدرک درجه یک فارغ التحصیل شد و همان سال به ایران بازگشت. وی در سال ۱۳۱۶ در زمره نخستین معماران معاصر ایرانی […]
