عبدالرضا زکائی (متولد ۱۳۱۸)، معمار پیشکسوت و از چهرههای ماندگار معماری معاصر ایران است. او که از شاگردان برجسته عبدالعزیز فرمانفرمائیان بوده، سالها مدیریت هسته اصلی یکی از مهمترین دفاتر معماری ایران (فرمانفرمائیان و همکاران) را بر عهده داشت. زکائی را میتوان معمارِ «نظم، ساختار و مدیریت پروژههای کلان» دانست.
۱. فلسفه و سبک: «مدرنیسمِ ساختاری و تعادل»
تعهد به عملکرد و سازه: زکائی به شدت به منطق ساختمانی و عملکرد بنا پایبند است. در آثار او، سازه نه یک عنصر مزاحم، بلکه بخشی از زیباییشناسی بناست. او معتقد است معماری خوب، معماریای است که صادقانه نحوه ایستایی خود را نمایش دهد.
تلفیق هوشمندانه با فرهنگ: او برخلاف مدرنیستهای صرف، به دنبال یافتن زبانی بود که در آن مفاهیم معماری ایرانی (مثل سلسلهمراتب، محرمیت و بازی با نور) بدون تقلید مستقیم از فرمهای قدیمی، در کالبد مدرن متجلی شوند.
تخصص در پروژههای پیچیده: مهارت اصلی او در سازماندهی و طراحی فضاهای بزرگمقیاس اداری، آموزشی و درمانی است، جایی که نظمِ پلان و سیرکولاسیون (دسترسیها) حرف اول را میزند.
زندگینامه و مسیر تحصیلی عبدالرضا زکائی عبدالرضا زکائی، معمار برجسته ایرانی، در سال ۱۳۱۹ در محله سه راه امین حضور تهران و در خانوادهای فرهیخته و اهل هنر چشم به جهان گشود. پدر او، میرزا عیسی خان، از تجار شناختهشده و اهل قلم بود که با تسلط بر زبانهای آلمانی، […]
