داراب دیبا (متولد ۱۳۲۰)، معمار، پژوهشگر و مدرس برجسته، از پیشگامان تحلیل علمی معماری بومی ایران و تطبیق آن با مفاهیم معاصر است. او که دکتری خود را از دانشگاه ژنو دریافت کرده، به عنوان یکی از داوران جایزه بینالمللی آقاخان، نقشی جهانی در معرفی معماری کشورهای اسلامی ایفا کرده است.
فلسفه و سبک: «مدرنیسمِ انسانگرا و پیوند سنت و بدعت»
جستجوی هویت در روحِ فضا: دیبا معتقد است که نباید از فرمهای سنتی (مثل قوس و گنبد) تقلید ظاهری کرد، بلکه باید «روح» معماری ایران را که در مفاهیمی مثل محرمیت، سلسلهمراتب و تعامل با طبیعت نهفته است، به زبان مدرن ترجمه کرد.
معماری به مثابه پدیدهای فرهنگی: او بر این باور است که ساختمان باید بازتابدهنده فرهنگ و سبک زندگی مردم باشد. در طراحیهای او، فضاها بر اساس الگوهای رفتاریِ انسانِ معاصر ایرانی شکل میگیرند تا حسی از تعلق و امنیت را ایجاد کنند.
استفاده از مواد و مصالح همخوان: او در آثارش از ترکیب مصالح مدرن مانند بتن و شیشه در کنار مصالح سنتی مثل آجر و سنگ استفاده میکند تا تضادی موزون میان ماندگاری سنت و پویایی مدرنیته ایجاد کند.
زندگینامه داراب دیبا داراب دیبا، معمار و شهرساز برجسته ایرانی، در سال ۱۳۲۰ متولد شد. او مدرک دکتری خود را از دانشگاه لیژ بلژیک در سال ۱۳۴۸ دریافت نمود. وی عضو هیئت علمی دانشگاه هنرهای زیبا و از اساتید مدعو در دانشگاههای معتبری چون دانشکده هنرهای زیبا پاریس، هاروارد و […]
