علیاکبر صارمی (۱۳۲۲–۱۳۹۵)، معمار، نقاش و نویسنده برجسته، از چهرههای کلیدی نسل دوم معماران مدرن ایران بود. او که دکترای خود را از دانشگاه پنسیلوانیا و زیر نظر لویی کان دریافت کرده بود، با تأسیس مهندسین مشاور «تجیر»، نقشی مهم در پیوند میان مدرنیسمِ معناگرا و تاریخ معماری ایران داشت.
فلسفه و سبک: «تداومِ تاریخی و هندسه خاطره»
معماری به مثابه روایت: صارمی معتقد بود ساختمان نباید یک جسم غریبه در محیط باشد، بلکه باید بخشی از داستان و تاریخ آن مکان را روایت کند. او به شدت به «خاطره دستهجمعی» و پیوند بنا با گذشتهاش اهمیت میداد.
هندسه و نورِ لویی کانی: تحت تأثیر استادش لویی کان، او از هندسههای خالص (مربع، دایره، مثلث) و بازی با نور طبیعی برای ایجاد فضاهای نیمهتاریک و معنوی استفاده میکرد. در کارهای او، دیوارها صلب و تندیسوار هستند اما با بریدگیهای هوشمندانه، نور را به درون دعوت میکنند.
بازخوانی عناصر سنتی: او مفاهیمی مثل حیاط مرکزی، هشتی و ایوان را نه به شکل ظاهری، بلکه به صورت کانسپتهای انتزاعی در خانهها و بناهای عمومی خود بهکار میگرفت تا حس «ایرانی بودن» فضا بدون استفاده از قوس و گنبد حفظ شود.
زندگینامه دکتر علی اکبر صارمی دکتر علی اکبر صارمی در شهر زنجان در سال ۱۳۲۲ چشم به جهان گشود. وی در سال ۱۳۴۷ از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد و مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد. او تحصیلات خود را در مقطع دکتری در دانشگاه پنسیلوانیا […]
