جایزه پریتزکر: نوبل دنیای معماری
جایزه معماری پریتزکر (Pritzker Architecture Prize) به عنوان معتبرترین جایزه معماری در سطح جهان شناخته میشود که هر ساله به یک معمار زنده برای دستاوردهای برجستهاش اهدا میگردد. این جایزه در سال ۱۹۷۹ توسط جی. آ. پریتزکر و همسرش سیدنی با هدف افزایش آگاهی عمومی از معماری و الهامبخشی به خلاقیت در این عرصه بنیانگذاری شد. به دلیل اعتبار و ساختار آن، بسیاری جایزه پریتزکر را «نوبل دنیای معماری» میدانند. برندگان علاوه بر دریافت مبلغ ۱۰۰,۰۰۰ دلار، از سال ۱۹۸۷ یک مدال برنز نیز دریافت میکنند.
.jpg "باستان شناسی اتمسفری کهن برای کشف امر نو")
.jpg "باستان شناسی اتمسفری کهن برای کشف امر نو")
وَنگ شو: برندهی غیراروپایی پریتزکر ۲۰۱۲
در سال ۲۰۱۲، این جایزه معتبر به وَنگ شو (Wang Shu)، معمار چینی، تعلق گرفت. او که متولد سال ۱۹۶۳ است، تحصیلات خود را در مؤسسه تکنولوژی نانجینگ به پایان رساند و به جمع محدود معماران غیراروپایی پیوست که موفق به دریافت این افتخار شدهاند. پیش از او، چهرههایی چون زاها حدید (به عنوان اولین زن برنده)، فومیهیکو ماکی و فرانک گری این جایزه را از آن خود کرده بودند.
دفتر معماری آماتور: فلسفهای بر پایه بداهگی و سنت
وَنگ شو به همراه همسرش، لو ونیو، دفتر «معماری آماتور» (Amateur Architecture Studio) را در سال ۱۹۹۷ در شهر هانگژو تأسیس کرد. نام این دفتر به رویکردی اشاره دارد که بر بداهگی، هنرهای دستی و فرهنگهای سنتی تأکید میکند. وَنگ شو سالها به پژوهش در زمینه ساختمانهای بومی پرداخت تا مهارتهای سنتی معماری را بیاموزد. دفتر او با ترکیب روشهای مدرن و مصالح بومی یا بازیافتی، آثاری منحصربهفرد خلق میکند که ریشه در تاریخ و فرهنگ چین دارند.
او بارها بیان کرده است: «برای من معماری امری فیالبداهه و بخشی از ذات زندگی روزمره است. وقتی میگویم یک خانه میسازم، به چیزهایی فکر میکنم که به زندگی ما نزدیکتر است. نام کارگاهم را آماتور گذاشتم تا بر جنبه تجربی و خودجوش معماری تأکید کنم.»
آثار برجسته و جوایز بینالمللی
وَنگ شو در پروژههای بینالمللی متعددی مشارکت داشته است. در بیینال ونیز ۲۰۱۰، پروژه «فروپاشی یک گنبد» او توجه بسیاری را به خود جلب کرد. او همچنین جوایز معتبر دیگری مانند مدال طلای معماری از آکادمی معماری فرانسه (۲۰۱۱) و جایزه شلینگ از آلمان (۲۰۱۰) را در کارنامه خود دارد. رویکرد تاریخی او به مفاهیم پایداری در معماری، تحسین جهانی را برایش به ارمغان آورده است.
مهمترین پروژههای دفتر معماری آماتور
شهرت این دفتر معماری بیشتر به دلیل ساخت بناهای شاخصی مانند کتابخانه دانشگاه ونژنگ (۲۰۰۰)، موزه هنر معاصر نینگبو (۲۰۰۵)، آکادمی هنر چین در هانگژو (۲۰۰۴ و ۲۰۰۷) و موزه تاریخی نینگبو (۲۰۰۸) است.
معماری وَنگ شو: بازخوانی گذشته در کالبدی نو
آثار وَنگ شو افقهای جدیدی را در معماری گشودهاند. ساختمانهای او این قابلیت منحصربهفرد را دارند که گذشته را بدون ارجاع مستقیم، بازخوانی کنند و حسی از پیوستگی فرهنگی و هویت تاریخی را به مکان ببخشند. این رویکرد، پاسخی به مناظرههای جاری در شهرسازی چین است که میپرسد: «آیا معماری باید سنتی بماند یا فقط آیندهنگر باشد؟» کارهای وَنگ شو با ریشه دواندن در فرهنگ بومی و در عین حال جهانی بودن، از این دوگانگی فراتر میروند.
استفاده خلاقانه از مصالح بازیافتی
یکی از ویژگیهای برجسته معماری او، استفاده هوشمندانه از مصالح بازیافتی مانند کاشیهای سقف و آجرهای قدیمی است. این روش نهتنها پیامی در مورد احترام به منابع و سنتها ارسال میکند، بلکه بافتی غنی و قابل لمس به بنا میبخشد. موزه تاریخی نینگبو نمونهای درخشان از این رویکرد است؛ یک تندیس شهری که همزمان قدرت، تاریخ و احساس را به نمایش میگذارد.
هیئت داوران جایزه پریتزکر ۲۰۱۲، به دلیل کیفیتهای معمارانه، تعهد به خلق معماریای معتبر و ریشهدار در فرهنگ و مکان، و همچنین مواجهه منطقی و پایدار با مدرنیزاسیون در بستر رشد سریع چین، این جایزه را به وَنگ شو اهدا کرد.