در مسابقهای که با هدف ارائه راهکارهایی برای چالش جمعیت شهر نیویورک در آینده برگزار شد، دو طرح به عنوان برنده نهایی انتخاب شدند. یکی از این طرحهای برگزیده، توسط گروه معماری Chad Kellogg & Matt Bowles ارائه شده که طراح اصلی آن، نینا محجوب، مهندس ایرانی دانشآموخته دانشگاه MIT آمریکا است. طرح برنده دیگر نیز متعلق به گروه معماری NBRS+Partners میباشد.
معرفی طرح برنده: تقاطعی بر فراز آسمانخراشها
طرح پیشنهادی نینا محجوب، شامل ساخت یک تقاطع عظیم بر فراز ساختمانهای موجود به همراه زیرساخت خطوط قطار هوایی است. این تقاطع دارای هفت خروجی بوده و پاسخی به طرحهای منسوخ شده شهری است که صرفاً بر نزدیکی مناطق مسکونی به مراکز حملونقل تمرکز داشتند. این پروژه فضایی چندمنظوره برای کار، تفریح و استراحت شهروندان فراهم میکند.
کانسپت و جزئیات سازه
کانسپت پوسته این طرح بر اساس استفاده بهینه از نور، سایه و تسهیل انرژی در سراسر حجم و دیاگرام فضا شکل گرفته است. سطح برجهای انتقال توسط اکستروژنهای مثلثی پوشانده شده تا سطح مقطع در رابطه با ارتفاع طبقات کاهش یابد. ساختار پوسته، شبکهای پیوسته و برگرفته از اشکال هندسی است که تمام سطح را پوشش میدهد.
یکی از خصوصیتهای مهم این طرح، استفاده از مفاصل جدا از هم است که بر اساس یک الگوریتم هندسی به یکدیگر متصل شده و ساختار کلی را شکل میدهند. این مفاصل با قابلیت GPS و وزن مناسب، میتوانند بهطور خودکار به هم متصل شوند و طرحهای پیچیده و متنوعی را ایجاد کنند.
دورنمای این طرح با ساختار فلزی عظیمالجثهاش، این تصور را ایجاد میکند که خطوط آهن اطراف را به درون خود میکشد و با تلاقی این خطوط، به مرکز ارتباطی نیویورک تبدیل میشود. این پروژه علاوه بر خطوط ارتباطی، فضاهایی با کاربری مسکونی، تجاری و تفریحی را نیز در بر میگیرد. برخلاف سازههای بتنی که نیازمند الگوی منظم در طبقات هستند، استفاده از فلز این محدودیت را از بین برده و امکان شکلدهی بهینه به سازه را فراهم میکند.
معرفی طرح برنده دوم: پروژه Vivo
طرح دیگر برنده این مسابقه، پروژه Vivo است که توسط Andrew Duffin و گروه NBRS+Partners توسعه یافته است. این طرح در مکان خطآهن متروکه High Line نیویورک، که در سال ۱۹۳۴ افتتاح شده بود، قرار گرفته و با حفظ ساختار اصلی خطآهن، بهصورت عمودی روی آن توسعه مییابد.
ساختار و طراحی پروژه Vivo
ساختار این سازه بهصورت ترکیبی طراحی شده است. استفاده از الگوی مثلثی در اسکلت خارجی، علاوه بر تشکیل استخوانبندی اصلی، استحکام و پایداری ساختمان را نیز تضمین میکند. این نوع اسکلتبندی خارجی باعث آزادسازی فضای داخلی شده و انعطافپذیری بالایی را برای دکوراسیون و استفاده از فضاهای مختلف فراهم میآورد.
برای کسب اطلاعات بیشتر راجع به کانسپت طرح این گروه اینجا کلیک کنید.
