.jpg)
معرفی ویلای پورکان: پیوند معماری و طبیعت
پروژه ویلای پورکان، نمونهای برجسته از بازسازی خلاقانه یک ویلای متروکه است که با توسعه هدفمند هندسه موجود، رابطهای ملموس و پویا بین فضای بسته و طبیعت اطراف برقرار میکند. در این طرح، هندسه سقفها در مرز مشترک بنا و فضای باز ارتفاع گرفته تا پیوستگی فضایی ویلا و باغ به حداکثر برسد. بازشوهای بزرگ در نمای اصلی به فضای باز اجازه نفوذ به داخل را میدهند و در فصول معتدل، فضای داخلی عملاً به یک ایوان بزرگ و دلنشین تبدیل میشود که سایهبانی مطلوب برای استخر باغ فراهم میکند.
.jpg)
مشخصات پروژه ویلای پورکان
نام پروژه: ویلا پورکان
کارفرما: مژده قدوسی، علی علوی کامران
معمار: گروه معماری زاو (Zav architect)
معمار مسئول: محمدرضا قدوسی
تیم طراحی: فاطمه رضایی فخر آستانه، سروش مجیدی
سال ساخت: ۱۳۹۳
مساحت زمین: ۹۱۷ مترمربع
مساحت ساخته شده: ۱۴۲ مترمربع
.jpg)
ایدههای طراحی: فضای یکپارچه و بازی با نور
ایده فضای یکپارچه، کیفیت فضایی را تا تراز دوم بنا نیز گسترش میدهد. این تراز به عنوان یک فضای چندمنظوره برای استراحت، خواب، مطالعه و معاشرت طراحی شده است. کف غیرمسطح و پلهای این فضا، تجربهای جدید از زندگی در سطوح مختلف را برای کاربران به ارمغان میآورد. این بخش از ویلا، برخلاف تراز اول، فضایی دنج، کمنور و شمالی است که مکانی ایدهآل برای تجدید قوا و فرار از هیاهوی فعالیتهای باغ محسوب میشود.
.jpg)
.jpg)
جادوی شیشههای رنگی در معماری داخلی
نورپردازی در فضای تراز دوم از طریق شیشههای رنگی تأمین میشود که طیفی از نور سبز و قرمز را به داخل هدایت میکند. ایده استفاده از این شیشهها از یکی از تصاویر اینستاگرام کارفرما الهام گرفته شده است. ترکیب شیشههای رنگی، سندبلاست و ساده، تجربیات متفاوتی از نور را بر هندسه صفحات متقاطع بنا ایجاد کرده و به فضا شخصیتی منحصربهفرد میبخشد.
.jpg)
«سهدری» مدرن: بازتعریف یک عنصر سنتی
هندسه کلی بنا سه فضای اصلی را شکل داده است: فضای استراحت، آشپزخانه و یک آتریوم سهبعدی که با مکانهای سوالبرانگیز و دستنیافتنی، حس کنجکاوی را برمیانگیزد. این فضاها از طریق یک «سهدری» امروزی و در مقیاس بزرگ به فضای باز متصل میشوند. این عنصر که ریشه در معماری ایرانی دارد، آنچنان مدرن بازتفسیر شده که هویت فارسی آن در نگاه اول پنهان است و معماری هموژن داخل و خارج را تحت تأثیر قرار میدهد.
.jpg)
مصالح و جزئیات اجرایی مینیمال
پالت مصالح پروژه، همگون و مینیمال است. نمای خارجی به طور کامل با سیمان زبره پوشانده شده و با رنگ نانوی کثیفیگریز و رطوبتگریز محافظت میشود. جزئیات بام به گونهای طراحی شده که نیازی به فلاشینگ نباشد و با حذف ازاره خارجی، این تصور ایجاد میشود که ساختمان با ظرافت از آسمان در دل باغ فرو رفته است. در فضای داخلی نیز ازاره آلومینیومی با پروفیل سفارشی، دیوارهای کناف را با خطی باریک از کف بتنی سفید جدا میکند.
.jpg)
طراحی پنجرهها با جزئیات فلاش و همباد، کیفیتی مدرن و امروزی به بنا بخشیده است. زمان زیادی صرف طراحی این پنجرهها شد تا ارتباطی بهینه میان بنای ۱۴۵ متری و باغ ۹۱۵ مترمربعی شکل گیرد. در تصویر کلی، هندسه حاصل از صفحات متقاطع در معرض نورهای مستقیم، غیرمستقیم و رنگی، جلوهای ویژه پیدا میکند و مکانی منحصربهفرد برای سبک زندگی کارفرمایان جوان پروژه خلق میکند.
.jpg)
چالشها و محدودیتهای پروژه
محدودیتهای اصلی این پروژه شامل حفظ جانمایی و سطح اشغال بنای موجود، عدم دسترسی به گاز و آب شهری و بودجه محدود بود. برای تأمین انرژی، از انرژی خورشیدی برای آب گرم و سیستم هیتپمپ اینورتر برای گرمایش و سرمایش استفاده شد. چالش بزرگ دیگر، تقویت سازه بتنی فرسوده و غیرکلاف موجود بود که با توجه به لزوم اخذ مجوز از سازمان منابع طبیعی برای هرگونه توسعه، این هزینه سنگین اجتنابناپذیر بود.
.jpg)
تقویت سازه، زمانبرترین بخش بازسازی بود که پروژه را با تأخیر مواجه کرد. با این حال، با خرد کردن دقیق مراحل اجرایی و برنامهریزی فشرده، کل فرآیند از تخریب در فروردین ۹۳ تا اتمام در شهریور همان سال، تنها ۴ ماه به طول انجامید.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
منبع: zavarchitect.com

