طراحی استادیوم های لیگ برتر، همیشه با چالش های مدیریتی، برنامهریزی و مالی ضعیفی روبرو بوده است. در سال های اخیر بسیاری از تیم های ایرانی با مشکل ورزشگاه به عنوان یک میزبان مستقل روبرو بودهاند. در این میان می توان به ورزشگاه نیمه کاره تیم سپاهان اصفهان اشاره کرد که حتی با حضور قدرتمند و تأثیرگذار خود در جدول، از ورزشگاه دیگر تیم همشهری یعنی ذوب آهن به عنوان ورزشگاه خانگی خود استفاده می کند. اما مشکل اصلی، پروژههای نیمه کارهای میباشد که بر روی دیگر تیمها تأثیر گذاشته و باعث افت این تیمهای قدیمی شده است. به عنوان مثال شهر شیراز سابقاً دو تیم در لیگ برتر داشته و اکنون به دلیل برنامهریزی غلط و نداشتن یک ورزشگاه مدرن، نمایندهای در لیگ اصلی ندارد. اما در این میان در بعضی استانها پروژههای مناسبی به اجرا رسیده است، مانند ورزشگاه غدیر اهواز که در سال ۱۳۹۰ افتتاح شد. در ادامه به معرفی و بررسی ورزشگاه غدیر اهواز و میانرود شیراز پرداختهایم.
ورزشگاه میانرود شیراز
کار احداث ورزشگاه میانرود در شیراز، بیش از ۱۵ سال قبل شروع شد و امروز این به یکی از رویاهای ورزشکاران و ورزشدوستان این شهر تبدیل شده است؛ رویای داشتن ورزشگاهی بزرگ، درخور و شایسته که زمینهساز تحول در ورزش این شهر و استان فارس خواهد بود.
با گذشت بیش از ده سال از زمان زدن کلنگ احداث ورزشگاه میانرود، هنوز این ورزشگاه عظیم به نیمه راه هم نرسیده است. اگرچه مسئولان مدعی طی بیش از ۵۰ درصد راه هستند اما شنیدن کی بود مانند دیدن!
هیات دولت در سفر اول استانی خود به فارس، تکمیل این ورزشگاه را یکی از اولویتها دانست و در کنار آن موضوع احداث ورزشگاه شش هزار نفری شیراز را نیز مطرح و تصویب کرد، اما در عمل گامی برداشته نشد تا دور دوم و سوم و رسیدن ورزشگاه میانرود به طرحهای مهر ماندگار، طرحی که ماندگاری آن در حد اسکلت ساختمانی، آرام آرام شائبه پیوستنش به آثار تاریخی را پیش کشیده است.
از نظر کارشناسان، اجرای طرح ورزشگاه میانرود علیرغم آنکه بهعنوان یکی از نیازهای شیراز و فارس بسیار ضروری بود اما مکانیابی و حتی طرح نقشه و اجرای آن چندان کارشناسی نبوده است.
این در حالی است که بخشی از دیوار اصلی این ورزشگاه در میان یکی از معابر اصلی ورودی به شهرک میانرود قرار داشته و مدتی است موضوع در سطح مسئولان شهرداری و ورزش و جوانان برای اندیشیدن راهکار حل آن مطرح است.
طراحان پروژه حتی در زمان طراحی، راه دسترسی به قسمت شرقی این ورزشگاه را پیشبینی نکرده و تنها بهفکر شروع کاری بودهاند که فاصله زمانی بین زدن کلنگ آن تا اجرا و تا امروز، بسیار طولانی شده است!
استاندار فارس در این خصوص گفت: متاسفانه وزیر ورزش به وعدهای که در خصوص تامین اعتبار ورزشگاه میانرود داده بود تا امروز عمل نکرده است.
صادقعابدین با بیان اینکه این پروژه حدود ۴ میلیارد تومان بدهی دارد، خاطرنشان کرد: اعتبار تعیین شده برای این پروژه در قالب طرح ماندگار در مسیر دیگری است که البته هنوز تامین نشده است.
مدیر کل ورزش و جوانان فارس نیز گفت: پیشرفت طرح ورزشگاه میانرود راضی کننده نیست.
سیدغلامرضا کمانه خاطرنشان کرد: این پروژه هماینک ۷۰ درصد پیشرفت فیزیکی دارد اما این ما را راضی نمیکند.
او گفت: اعتبارات طرح مهر ماندگار که باید به این طرح اختصاص داده میشد، اختصاص داده نشده است.
وی با بیان اینکه روند ساخت در حال پیگیری است، از بازدید معاون وزارت ورزش و جوانان خبر داد و خاطرنشان کرد: اگر اعتبارات طرح مهر ماندگار تماما اختصاص داده شود، در خوشبینانهترین حالت ۱۰ ماه اتمام طرح بهطول خواهد انجامید.
اگر کمی به حافظه خود فشار بیاوریم، محمد عباسی، وزیر ورزش و جوانان در تاریخ ۱۸ آبان سال ۹۰، یکسال قبل، در پاسخ به خبرنگاران گفته بود: تلاش میکنیم تا یکسال دیگر این ورزشگاه را به پایان برسانیم.
عباسی آن روز این کار را بسیار بزرگ خوانده و تاکید کرده بود: به افتخار مردم فارس این کار بزرگ را تا یکسال دیگر انجام میدهیم.
وی آن روز ظرفیت ورزش در استان فارس را بالا اعلام کرده و گفته بود: در این چندسال زیرساختها خوب تعریف شده، اما تمام نشده، ما تلاش میکنیم که یکی از این زیرساختها که ورزشگاه میانرود است ایجاد شود.
عباسی تصریح کرد: کار اتمام ورزشگاه میانرود بسیار بزرگ است، پروژهای است که ۱۴، ۱۵ سال باقی مانده، شرکت تجهیز هم به تنهایی نمیتواند. بنابراین وزارت ورزش و جوانان باید کمک کند استاندار هم کمک کند تا کار به سرانجام برسد و سال آینده مردم فارس از آن استفاده کنند.
از دیگر سو اول بهمن سال گذشته هم مدیرکل ورزش و جوانان وقت فارس اعلام کرده بود که این پروژه ۶۰ تا ۷۰ درصد پیشرفت دارد بنابراین اگر صحبتهای آن روز آن مدیر و امروز این مدیر ورزش و جوانان را کنار هم بگذاریم، میانرود امسال همان میانرود سال گذشته است، ورزشگاهی که آرام آرام ستونها و اسکلت بتنی ایجاد شده برایش خورده میشود و فرو میریزد و به یک بنای تاریخی تبدیل میشود.
مردم شیراز پانزده سال است در رویای داشتن ورزشگاهی بزرگ، وعده میشنوند و هر روز اعتمادشان به عملی شدن آن کمرنگ و کمرنگتر میشود.
وقتی به تاریخچه این ورزشگاه نگاه میکنیم، سوابق به سال ۷۴ باز میگردد، آن زمان عملیات اجرایی ورزشگاه میانرود همزمان با تعدادی دیگر از پروژههای ملی در سراسر کشور آغاز شد، طرحی که میگفتند سالها برای مکانیابیاش مطالعه شده است.
این طرح در سال ۷۹ اعتبار مستقل گرفت و علیرغم آنکه ابتدا برای ۲۵ هزار نفر طراحی شده بود بهیکباره ظرفیتش را دوبرابر اعلام و آن را یک ورزشگاه ۵۰ هزار نفری معرفی کردند، توسعهای که مشخص نشد نتیجه چه تحقیقات و طراحی و کار مهندسی بود.
همان سال ۱۴ میلیارد تومان برای احداث این پروژه اعتبار پیشبینی شد اما تا امروز هنوز این میزان اعتبار بهصورت کامل جذب نشده و حتی وعدههای وزیر ورزش و آنچه در قالب طرح مهر ماندگار دیده و تصویب شد هم عملیاتی نشده است.
ساخت این ورزشگاه با توجه به اینکه در برههای نیز در اختیار شرکت ساخت و توسعه بود و این شرکت نیز دهها پروژه دیگر را نیز در استان در اختیار داشت روند کندی را در پیش داشت.
به هر حال این ورزشگاه پس از این سالها همچنان به مرحله تکمیل نرسیده و هر روز تاریخ جدیدی را برای افتتاح حداقل زمین چمن ورزشگاه اعلام میکردند که همچنان به نتیجه نرسیده و به وقتی دیگر موکول شده است.
حال دلخوش به بخش خوشبینانه نگاه مدیرکل ورزش و جوانان فارس میاندیشیم که اگر اعتبارات محقق شود، ده ماه دیگر شیراز ورزشگاه میانرود را خواهد داشت، هرچند آنچه در سال ۷۶ و قبل از آن برای این شهر با جمعیت آن روز دیده شد، معلوم نیست امروز پاسخگو باشد.
استادیوم غدیر اهواز
ورزشگاه غدیر اهواز یک ورزشگاه چند منظوره در شهر اهواز میباشد و ظرفیت ۵۱،۰۰۰ نفر را دارا است. این ورزشگاه در محدوده شمالغربی اهواز در مجاورت جاده اهواز – اندیمشک در زمینی به مساحت ۴۴ هکتار احداث شده و دارای استادیوم فوتبال، محوطهسازی، پارکینگها، گذرگاههای سواره و پیادهرو و دیگر اماکن ورزشی است.
این ورزشگاه که از آن به عنوان سومین ورزشگاه بزرگ ایران بعد از ورزشگاه یادگار امام تبریز یاد میشود پس از ۱۷ سال از آغاز ساخت آن در سال ۱۳۹۰ گشایش یافت و نخستین بازی فوتبال این ورزشگاه ظهر روز ۲۵ اسفند ۱۳۹۰ بین دو تیم فوتبال استقلال اهواز و تیم ملی جوانان، در حضور رئیس جمهور وقت برگزار شد.
محوطه این استادیوم ۴۴ هکتار است و پارکینگی با گنجایش بیش از دو هزار ماشین سواری و ۲۰۰ دستگاه اتوبوس پیشبینی شدهاست، همچنین در این استادیوم هشت باند برای پیست دو و میدانی در نظر گرفته شدهاست. برای ساخت ورزشگاه ۵۱ هزار نفری اهواز ۶۹۰ میلیارد ریال از اعتبارات ملی و استانی هزینه شدهاست.
تاریخچه
زهره ملیله فرشید، یکی از نخستین و جوانترین معماران زن ایرانی مجموعه ورزشی اهواز را طراحی کرد.
در سال ۱۹۷۴، زهره ملیله فرشید، یکی از نخستین و جوانترین معماران زن ایرانی مجموعه ورزشی اهواز را طراحی کرد. او مایل بود تا اهواز را برای میزبانی بازیهای المپیک تابستانی سال ۱۹۸۴ آماده کند. طراحی این پروژه در سال ۱۳۷۱ در قالب شرکت مهندسین مشاور ایرانپویش صورت گرفت و عملیات اجرایی آن در سال ۱۳۷۳ توسط شرکت کروشه آغاز و تا سال ۱۳۷۸ ادامه داشت. ساخت این مجموعه پیشرفتی سریع داشت و آماده بود تا در نوامبر ۱۹۷۸ به بهرهبرداری برسد اما پس از وقوع انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ کار ساختوساز آن لغو شد. به دلیل مشکلات اعتباری، کار پیمانکار پروژه طبق ماده ۴۸ شرایط عمومی خاتمه پیدا کرد و پروژه از سال ۱۳۷۸ تا سال ۱۳۸۲ تعطیل شد. سپس ادامه عملیات اجرایی در سال ۱۳۸۳ به شرکت ساختمانی گوپله واگذار شد.
باتوجه به نقشهها و طرح اولیه این پروژه که در سال ۱۳۷۱ انجام شد، مقرر گردید که دهکده المپیک احداث و در فاز اول آن استادیوم ۵۱ هزار نفری اجرا شود ولی به دلایل مختلف، مجری پروژه به احداث استادیوم ۵۰ هزارنفری بسنده کردهاست. در ۲۸ اردیبهشت سال ۱۳۸۷ استاندار خوزستان موضوع دهکده المپیک را در حضور محمد علیآبادی رئیس وقت سازمان تربیتبدنی و سعیدیکیا وزیر مسکن و شهرسازی مطرح و در همان جلسه مصوب شد که سازمان مسکن و شهرسازی حدود ۲۰۰ هکتار از زمینهای اطراف استادیوم ۵۱ هزارنفری را تملک نموده تا دهکده المپیک احداث شود.
منبع: Arel.ir & Varzesh11.com
