دوشنبه های هنرهای تجسمی: نیکزاد نجومی به قلم جواد مجابی

نگاهی به زندگی و سبک هنری نیکزاد نجومی

نیکزاد نجومی (متولد ۱۳۴۶) پس از اتمام دانشکده هنرهای زیبای تهران، به مدت دو سال (۵۰-۵۱) در زمینه فیلمسازی و پویانمایی به پژوهش پرداخت و سپس از کالج هنری شهر نیویورک فارغ‌التحصیل شد. اولین تصویری که از تابلوهای او به ذهن می‌آید، چهارخانه‌های مرتب و نامرتبی است که در ابعاد متغیر، پس‌زمینه آثار را تشکیل می‌دهند. این فضاها با حجم‌های سیاه و سفید یا رنگی از هیکل‌های درشت و عضلانی پر می‌شوند که در جهات مختلف حرکت کرده و با دقتی ریاضی، ترکیبی متوازن را خلق می‌کنند.

دگردیسی هنری در آتلیه نیویورک

در آتلیه وسیع و روشنش در خیابان بیستم نیویورک، شاهد ده‌ها تابلوی بزرگ و پرکار او بودم. این تابلوها از آن تقسیم‌بندی‌های هندسی که پیش‌تر در ایران از او دیده بودم، رها شده و کمپوزیسیون‌ها جسورانه‌تر و رنگ‌گذاری دقیق‌تر شده بود. فضاهایی در تابلو همچون گرداب یا ورودی یک سفینه، نگاه را به عمق اثر می‌کشاند. دو نوع کار دیگر نیز توجه را جلب می‌کرد: یکی طرح‌های ماژیکی روی صفحه اول روزنامه نیویورک تایمز با مضامین آزاد، اروتیک و هجایی که با روشی بی‌پروا شکل گرفته بود. دیگری، مجموعه‌ای بود که آن را «دنیای جدید سیاستمداران مقوایی» نامیده‌ام. او در توضیح این آثار گفت: «این تابلوها بیشتر بر اساس عکس‌های صفحه اول روزنامه ساخته شده و شبیه عکس چاپ شده سیاستمداران مشهور در موقعیت‌های رسمی است که البته از چهره آنها شباهت‌زدایی شده است. با این حال، یک بیننده حرفه‌ای می‌تواند با شناسایی حرکات یا قد و قواره، هویت آن‌ها و اشاره عکس را تشخیص دهد.»

اردشیر محصص، نیکزاد نجومی، هادی هزاوه‌ای

برخی از آثار نیکزاد نجومی:

تحریریه معماری آرل
برگرفته از نشریه هنرهای تصویری حرفه هنرمند، شماره ۴۸