پاتریک بلانک، مبدع باغهای عمودی
پاتریک بلانک، گیاهشناس فرانسوی متولد ۳ ژوئن ۱۹۵۳ در پاریس، چهرهای برجسته در مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه است. او را میتوان بیش از هر انسان دیگری به درختان شبیه دانست. بلانک با ابداع باغهای عمودی، طبیعت را به قلب شهرهای خشک و ماشینی هدیه داد و توانست هارمونی شگفتانگیزی میان گیاهان و مصالح سخت ساختمانها مانند آجر و سیمان ایجاد کند.
فلسفه و گستره دیوارهای سبز
باغهای عمودی پاتریک بلانک قابلیت گسترش در هر محیط و شرایطی را دارند. این سازههای زنده میتوانند در فضاهای داخلی، نماهای بیرونی و در هر نوع آب و هوایی رشد کنند. او برای یافتن ایدههای جدید و انتخاب گیاهان مناسب، به جنگلهای نیمه استوایی سفر میکند و گونهها را بر اساس سازگاری، نیاز به نور و توانایی رشد در محیطهای عمودی برمیگزیند تا دیوارها را به باغی ایستاده و سرسبز تبدیل کند.
سیستم آبیاری و تغذیه هوشمند
یک شبکه از لولههای مویین، وظیفه تأمین مواد معدنی و غذایی مورد نیاز برای رشد گیاهان را بر عهده دارد. محلول مغذی از طریق این شبکه بر روی دیوار جاری شده و در دسترس گیاه قرار میگیرد. آب اضافی در پای دیوار جمعآوری شده و مجدداً به داخل شبکه پمپاژ میشود.
پاتریک بلانک ثابت کرده است که با الهام از طبیعت میتوان زیباترین مناظر انسانی را خلق کرد. دیوارهای سبز او به ما یادآوری میکنند که برای داشتن یک زندگی سالم و شاد، نیازی به جنگ با طبیعت نیست؛ بلکه همزیستی با آن، بهترین و زیباترین مسیر است.
ساختار فنی باغهای عمودی
هرگاه ریشه گیاه اجازه رشد درون دیوار را پیدا کند، به آسانی موجب تخریب آن میشود؛ مشکلی که علت اصلی تخریب باغهای معلق بابل بود. پاتریک بلانک با این ایده که اگر آب به صورت منظم به گیاه برسد، ریشهها تنها روی سطح دیوار گسترش یافته و به درون آن نفوذ نمیکنند، باغهای عمودی خود را ایجاد کرد.
هسته اصلی این تفکر، استفاده از قابلیت رشد ریشه در سطح، به جای حجم (خاک یا آب) است. با حذف خاک، سیستم نگهدارنده گیاه بسیار سبک شده و میتوان آن را بر روی هر دیواری، بدون نگرانی از ابعاد و وزن، به کار گرفت.
اجزای اصلی دیوار سبز
نمونههای گیاهی انتخابی برای رشد روی دیوار، متناسب با آب و هوای همان منطقه انتخاب میشوند. باغهای عمودی از سه جزء اصلی تشکیل شدهاند: یک قاب فلزی، لایهای یک سانتیمتری از PVC و لایهای نمدین از جنس پلیآمید.
قاب فلزی که روی دیوار نصب میشود، یک لایه هوا بین دیوار و ریشههای گیاه ایجاد میکند که نقش عایق را دارد. لایه PVC روی قاب نصب شده، به سازه صلبیت میبخشد و آن را در برابر رطوبت عایق میکند. لایه نمدی پلیآمید نیز آب را به صورت یکنواخت توزیع کرده و ریشهها را در خود نگه میدارد.
کاشت گیاهان و وزن نهایی
گیاهان میتوانند به صورت بذر، قلمه یا گیاه کامل با تراکم حدود ۳۰ گیاه در هر متر مربع، درون بستر پلیآمید کشت شوند. آب غنیشده با مواد معدنی به صورت خودکار از بالای بستر تزریق میشود. وزن کل این سیستم کمتر از ۳۰ کیلوگرم در هر متر مربع تخمین زده میشود.
تحریریه معماری آرل
گردآورنده: پروانه شاه سوار
منبع: مجله معماری و ساختمان
