معماری مدرسه گلینستاتن: فضایی برای رشد کودکان
معمارانی که برای کودکان طراحی می کنند نیاز دارند جهت فهم و درک سیمای محیطی که برای کودکان صمیمانه است، اطلاعاتی داشته باشند. بسیاری از مخالفان این پروژه معتقدند که طرح های مختلف اغلب اتاق ها که ارتفاع غیر طبیعی دارند و تنها از راهروهای بیرونی قابل دسترس هستند، برای بچه ها مناسب نیست و به ویژه هنگام درس نامناسب است.
تحول یک قلعه تاریخی به مدرسهای پویا
به هرحال زیان هایی وجود دارد که امروز در مدرسه گلینستاتن توجه خاصی به آن شده است. حیاط داخلی که توسط طاق هایی احاطه شده با ترکیب شیشه و فلز تزئینی پوشیده شده است. بنابراین مشکلات فیزیکی ورودی به کلاس ها از بین رفته و در همان زمان یک زمین بازی شگفت انگیزی برای بچه های مدرسه درست می شود که برای مراسم، کنسرت ها، نمایش ها و جشن ها نیز استفاده می شود.
هم اکنون اتاق های خواب قبلی به کلاس درس تبدیل شده و جذابیت خاصی به مدرسه بخشیده است. تعداد زیادی از اتاق های مستقل طرح می شود، برای اینکه بچه ها در مدرسه احساس کنند در منزل خودشان هستند و این در تضاد با کلاس های سنتی است. سعی می شود تا جایی که ممکن است، طرح ها بنا بر تطابق با کاربری لازم به وجود آید. حیاط درونی و راهروهای بالایی، فعالیت سه بعدی را امکان پذیر می کند.
تجربه طبیعت و معماری زیر گنبد شیشهای
در زمان زنگ تفریح و همچنین قبل و بعد از کلاس ها، بچه ها زیر گنبد شیشه ای، نور خورشید، باران و برف، تاریخ معماری و گیاهان را مانند یک گلخانه تجربه می کنند. همچنین استفاده از متریالهایی مانند چوب، آجرهای قرمز در نواحی پرتردد و ظروف برنجی برای روشنایی، نقش مهمی در ایجاد فضایی مناسب برای کودکان ایفا میکند.
تحریریه معماری آرل | گردآورنده: الهه کاشی | منبع: کتاب معماری برای کودکان
