معماری ژاپن در دوره Azuchi-Momoyama (۱۵۶۸ تا ۱۶۰۰)

سال های ۱۵۶۸ تا ۱۶۰۰ میلادی مربوط به دوره ی Azuchi-Momoyama می‌باشد. در این دوران کشور ژاپن پس از جنگی طولانی سرانجام به کشوری متحد تبدیل شد. حکمرانان آن زمان فرمان ساخت قلعه های نظامی را به عنوان نشانه‌ای از قدرتشان دادند و در این دوران معماری قلعه‌ای رواج یافت. استفاده از دیوارهای عظیم سنگی و خندق از ویژگی‌های معماری قلعه‌ها در این زمان بود.

داخل این قلعه‌ها تاریک بود و اغلب به وسیله‌ی هنرمندان تزیین شده بود. فضاهای داخلی قلعه‌های نظامی نیز به کمک پانل‌های تاشو و کشویی از یکدیگر جدا شده بود. قلعه‌های Matsumoto و Kumamoto دو قلعه‌ی مهم این زمان هستند. قلعه‌ی Nijo نیز در این زمان در شهر کیوتو ساخته شد. تفاوت این قلعه با دو مورد قبلی این است که این قلعه، علاوه بر اینکه قلعه‌ای نظامی است، قلعه‌ای سلطنتی نیز هست و دارای ویژگی‌هایی از معماری چین می‌باشد.

قلعه‌های برجسته دوره Azuchi-Momoyama

قلعه ی Himeji

قلعه ی Matsumoto

اتصالات خشک دیوار سنگی قلعه ی قلعه های Matsumoto

سبک Shoin-zukuri: پایه معماری مسکونی ژاپن

سبک Shoin-zukuri سبکی مختص به این دوره است که بیشتر در طراحی ساختمان های مسکونی از آن استفاده می‌شد. این سبک مبنا و پایه‌ی معماری خانه‌های سنتی امروزه ی ژاپن را تشکیل می‌دهد. در این سبک با طراحی ایوان، معماری داخلی خانه‌های مسکونی به شدت با محوطه‌ی سرسبز اطرافش پیوند خورده است. بر روی پانل‌های جدا کننده نیز توسط هنرمندان نقاش به زیبایی و به طور کامل طرح‌های زیبایی کشیده شده است. در طراحی داخلی این خانه‌ها برای نمایش آثار هنری از قفسه و شاهنشین استفاده شده است. شاهنشین‌ها فضاهایی در معماری داخلی ژاپن هستند که در اتاق پذیرایی قرار می‌گیرند و هدف آن‌ها نمایش آثار هنری است. اغلب کتیبه‌های خوشنویسی یا تصویری در این فضاها به نمایش گذاشته می‌شود. در این سبک سطح کف خانه کاملاً با تاتامی پوشانده می‌شود. ایده‌ی پوشاندن کف اتاق‌ها با تاتامی در دوره‌ی Muromachi آغاز شد و در این زمان (دوره‌ی Momoyama) تکامل یافت. وجود درهای کشویی چوبی تزیین شده، ستون‌های چوبی با لبه‌های پخ، شاترهای چوبی برای محافظت ساختمان در برابر باران و سقف تزیین شده از دیگر ویژگی‌های این سبک است.

اتاق پوشیده شده با کفپوش تاتامی

یک شاهنشین ژاپنی

ریشه‌ها و تکامل سبک Shoin-Zukuri

سبک Shoin-Zukuri در اصل تحت تأثیر مکتب بودائی ذن شکل گرفت. ریشه‌های این سبک مربوط به سبک Shinden-Zukuri در دوره‌ی Heian است. واژه‌ی Shoin به معنای اتاق مطالعه است. اتاق مطالعه ابتدا در معماری معابد طراحی می‌شده و بعدها در سبک Shoin به خانه‌های مسکونی راه پیدا می‌کند. معبد Ginkaku-ji قدیمی‌ترین ساختمان ساخته شده با این سبک است.