معماری پایدار انستیتوی علوم محیطی و تکنولوژی

معماری پایدار: فراتر از انتخاب مصالح

مفهوم معماری پایدار صرفاً به استفاده از مصالح سازگار با محیط زیست محدود نمی‌شود. بر اساس نگرش نوین، طراحی معماری پایدار باید بتواند پاسخگوی نیازهای حال و آینده بشر باشد. انستیتوی علوم محیطی و تکنولوژی در بارسلونای اسپانیا، که توسط دفتر معماری H Arquitectes طراحی شده، نمونه‌ای برجسته از این رویکرد است. این پروژه با دریافت نشان طلای LEED در کارآمدی انرژی، تعهد خود را به این اهداف به اثبات رسانده است.

یکی از ویژگی‌های کلیدی این ساختمان، پوسته خارجی هوشمندی است که به دور آن پیچیده شده است. این پوسته با قابلیت واکنش به شرایط اقلیمی متغیر، توانسته است مصرف انرژی را تا ۶۲ درصد و مصرف آب را تا ۹۰ درصد کاهش دهد.

معماری پایدار انستیتوی علوم محیطی و تکنولوژی
معماری پایدار انستیتوی علوم محیطی و تکنولوژی

پوسته هوشمند: کنترل اقلیم داخلی با فناوری

این پوسته نوآورانه از شاترهای پلی کربنات تشکیل شده که وظیفه متعادل‌سازی دمای داخلی را بر عهده دارند. عملکرد این سیستم کاملاً هوشمند است؛ سنسورهای متعدد، اطلاعاتی نظیر دما، رطوبت و سطح دی‌اکسید کربن را جمع‌آوری کرده و به یک سیستم کامپیوتری مرکزی ارسال می‌کنند. این کامپیوتر مرکزی با تحلیل داده‌ها، فرمان باز یا بسته شدن شاترها را صادر می‌کند تا شرایط محیطی داخل ساختمان بهینه شود. این فرآیند خودکار، نیاز به سوخت‌های تجدیدناپذیر برای تنظیم دما را به حداقل می‌رساند و دمای مطلوب را در تمام فصول سال تضمین می‌کند. همچنین برای حفظ تعادل رطوبتی، گیاهانی در اطراف ساختمان کاشته شده‌اند.

معماری پایدار انستیتوی علوم محیطی و تکنولوژی
معماری پایدار انستیتوی علوم محیطی و تکنولوژی

مدیریت بهینه آب و استفاده از مصالح پایدار

این انستیتو با بهره‌گیری از تجهیزات پیشرفته برای ذخیره‌سازی آب باران، تصفیه و استفاده مجدد از آن، توانسته مصرف آب را تا ۹۰ درصد کاهش دهد. آب تصفیه‌شده برای آبیاری گیاهان به کار می‌رود و از بخش‌های جامد باقی‌مانده در فاضلاب برای تولید کود استفاده می‌شود. علاوه بر این، در ساخت بنا از مصالح تجدیدپذیر و با دوام بالا استفاده شده است تا چرخه عمر ساختمان نیز پایدار باشد.

معماری پایدار انستیتوی علوم محیطی و تکنولوژی
معماری پایدار انستیتوی علوم محیطی و تکنولوژی

مشخصات ساختاری و طراحی داخلی

این ساختمان بتنی با مساحت ۹۴۰۰ متر مربع، شامل ۷ طبقه (دو طبقه زیرزمین و پنج طبقه روی همکف) است. طراحی آن با شاترها و بازشوهای بزرگ، ارتباط با محیط بیرون را تقویت می‌کند. در فضاهای داخلی، دیوارهای چوبی حس گرما و طبیعی بودن را القا می‌کنند. فضاها به دور یک آتریوم مرکزی سازماندهی شده‌اند تا از حداکثر نور طبیعی در طول روز بهره‌مند شوند. این پروژه با هزینه‌ای بالغ بر ۸ میلیون دلار ساخته و در اکتبر سال ۲۰۱۴ افتتاح گردید.

معماری پایدار انستیتوی علوم محیطی و تکنولوژی