استفاده از فرم های منحنی و استوانه ای برای ساختمان استخر، بر درونگرا بودن فضا تأکید دارد علاوه بر این نوعی حس دعوت کننده برای مردم را نیز دارد و در عین حال فضایی آرام را برای درمان معلولین ایجاد می کند. پروژه در یک پارکینگ خالی در مجاورت مدرسه قرار دارد. در معماری این فضا، نور و آسمان شخصیت فضا را تعریف کرده اند. هدف از استفاده از نور و آسمان هم برقراری ارتباط مستقیم با طبیعت به منظور ارتقای کیفیت فرایند درمان معلولین بوده است. روش های درمانی از طریق معلق نگه داشتن بیماران بر روی آب و خیره شده آن ها به بالا انجام می شود به همین دلیل بر روی سقف بازشوهایی بزرگ طراحی شده تا آسمان را قاب کنند و بیماران بتوانند در زمانی که بر روی آب غوطه ور هستند آسمان زیبا را تماشا کنند. در ساخت از پانلهای بتنی عایق استفاده شده است. این پانلها هم پاسخگوی نیازهای سازه ای بنا بوده و هم نیازهای حرارتی بنا را برآورده می کنند.
طرح گرچه دارای ملاحظات طراحی مربوط به معلولین از قبیل رمپ و نرده است اما فضای آن با فضای درمانگاه و کلینیک کاملاً متفاوت است و بیشتر بر ارتباطات مطلوب فضایی تأکید دارد.
منبع: ARCHDAILY
تحریریه معماری آرل
