معماران با چرخاندن حجم ساختمان موزه اختلاف سطح دو طرف رودخانه را حل کرده اند بدین صورت که حجم ابتدا بر روی سطح کم ارتفاع قرار می گیرد و سپس با پیچیشی خود را به ارتفاع تپه ی مجاور می رساند. گالری های نقاشی و رسانه در ضلع جنوبی موزه واقع هستند و گالری های مربوط به مجسمه و اشیای بزرگ در ضلع شمالی آن. ورود به مجموعه از طریق سطح مرتفع تر (تپه ی مجاور) در جنوب ساختمان میسر می شود. به دلیل شفافیت معماری داخلی، بازدیدکنندگان به محض ورود به موزه قادرند کاربری های موجود در شمال موزه (کافه) را مشاهده کنند. به دلیل اختلاف سطح در معماری داخلی پله هایی طراحی شده است که می توان از آن ها به عنوان سکوهایی برای نشستن افراد و اجرای نمایش استفاده کرد.
حجم مجسمه گونه ی موزه با فولاد ضد زنگ و پانل های عایق پوشانده شده است. گفتنی است که کلیه ی سطوح با لایه ای از فیلم UV پوشانده شده اند تا از آثار داخل در برابر اشعه ی فرابنفش خورشید محافظت کنند. قاب پنجره نیز مجهز به سیستم الکتریکی سایه اندازی است تا روشنی یا تاریکی را بنا بر مقتضیات فراهم کند.
منبع: DESIGNBOOM
تحریریه ی معماری آرل
