معماری حسی-اجتماعی: پروژه‌ای نوین برای کودکان مبتلا به اوتیسم

پروژه «معماری حسی-اجتماعی» (Social Sensory Architecture) یک طرح تحقیقاتی پیشگامانه به سرپرستی شان الکویست در دانشگاه میشیگان است که بر طراحی فضاهای چندحسی برای کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم تمرکز دارد. این پروژه با بهره‌گیری از پیشرفت‌های درمانی، به دنبال توانمندسازی تجربیات حسی و تقویت مهارت‌های حرکتی و واکنش‌های اجتماعی در این کودکان است. در این رویکرد نوآورانه، با استفاده از طراحی بافت‌های پیشرفته، فناوری حسگرها و نرم‌افزارهای اختصاصی، پارچه‌هایی با فرم‌های پیچیده به محیط‌های تعاملی فیزیکی، تجسمی و صوتی تبدیل می‌شوند.

شان الکویست: تلفیق معماری و علوم برای درمان

شان الکویست، عضو گروه رسانه‌های رایانشی و سیستم‌های واکنش‌گر در دانشکده Taubman دانشگاه میشیگان، معماری را با حوزه‌هایی چون علم مواد، علوم کامپیوتری، هنر، طراحی و موسیقی تلفیق می‌کند. تمرکز اصلی تحقیقات او بر رایانش مواد، توسعه سازه‌های انعطاف‌پذیر و ایجاد شرایطی برای مطالعه رفتارهای فضایی و واکنش‌های انسانی است. ایده اولیه این پروژه از مشاهدات شخصی او از دخترش که با چالش‌های اوتیسم روبرو بود، شکل گرفت. دستاوردهای این پروژه پتانسیل ایجاد تحولی بزرگ در تعاملات اجتماعی و تعریف دوباره معماری و هنر را دارد.