مدرسه METI: شاهکار معماری زمینه گرا در بنگلادش
معماری زمینه گرا، رویکردی هوشمندانه در طراحی است که با درک عمیق پیام بستر خود شکل میگیرد. در این شیوه از معماری، هر بنا بر اساس زمینههای فرهنگی، اجتماعی، اقلیمی و شرایط خاص منطقه طراحی میشود. مدرسه METI در بنگلادش، اثری از معماران آنا هرینگر (Anna Heringer) و ایکه روسواگ (Eike Roswag)، نمونهای درخشان از این فلسفه است که توانست در سال ۲۰۰۷ جایزه معتبر آقاخان را از آن خود کند.
در این ساختمان، با بهرهگیری از مصالح و تکنیکهای ساخت بومی، معماری پایدار به بهترین شکل ممکن محقق شده است. ترکیب دانش محلی با مهارتهای نوین ساختمانی، هویتی سنتی به بنا بخشیده و همزمان، ویژگیهای مثبت مدرنیته را در فرم و عملکرد آن جاری ساخته است. از دیدگاه معماران، این تلفیق باعث میشود دانش فنی جدید به تدریج بخشی از دانش بومی منطقه شده و به توسعه پایدار منجر گردد.
جزئیات ساخت: تلفیق مصالح بومی و دانش مدرن
طراحان این مدرسه با توجه کامل به خصوصیات فرهنگی، مسائل اقتصادی و شرایط بومی، این ساختمان را خلق کردند. در ساخت مدرسه از مصالح بومی مانند خشت و بامبو استفاده شده است. البته با توجه به سیلخیز بودن منطقه، ملاحظات مدرنی برای بهبود عملکرد مصالح بومی در نظر گرفته شد. برای مثال، پی ساختمان از آجر ساخته شده و برای جلوگیری از نفوذ رطوبت، از عایقبندی استفاده شده است. دیوارهای طبقه همکف خشتی هستند و سازه طبقه اول با چوب بامبو اجرا شده است.
نکته قابل توجه، مشارکت کارگران محلی، دانشآموزان، والدین و معلمین در فرآیند ساخت بود. این مدرسه علاوه بر معماری، در روشهای آموزشی نیز نوآور است و بر اصولی مانند کار تیمی، یادگیری همراه با لذت و استفاده از طبیعت برای آموزش تأکید دارد.
