معماری زمینه گرا: رویکردی نوین از نورمن فاستر در آفریقا
نورمن فاستر، معمار برجستهای که عموماً با طراحی سازههای بزرگمقیاس مانند فرودگاههای بینالمللی و پلهای عظیم شناخته میشود، در پروژهای جدید رویکردی متفاوت را در پیش گرفته است. او برای طراحی فرودگاهی محلی برای هواپیماهای بدون سرنشین در آفریقا، از اصول معماری زمینهگرا بهره برده تا پاسخی خلاقانه به نیازهای یک منطقه خاص ارائه دهد.
چالش زیرساخت و راه حل هوایی برای نجات جان انسانها
سالانه صدها هزار نفر در آفریقا به دلیل بیماریهایی مانند مالاریا و سلول داسی شکل جان خود را از دست میدهند، چرا که دسترسی به کمکهای پزشکی بهموقع برایشان فراهم نیست. یکی از بزرگترین موانع در این مسیر، زیرساختهای ضعیف حملونقل است. بسیاری از جوامع در مناطق دورافتاده و دور از جادههای اصلی زندگی میکنند؛ بهطوریکه تنها یکسوم جمعیت آفریقا در محدوده ۲ کیلومتری جادهها ساکن هستند. در چنین شرایطی، مسیرهای هوایی میتوانند نقشی حیاتی ایفا کنند. هواپیماهای بیسرنشین این قابلیت را دارند که دارو، خون سالم و کمکهای اولیه را با کمترین هزینه و در سریعترین زمان ممکن به مناطق دورافتاده ارسال کنند.
جزئیات پروژه فرودگاه پهپادها در رواندا
این پروژه شامل دو خط هوایی مجزا است: خط قرمز برای حمل کمکهای اضطراری و پزشکی، و خط آبی برای حمل کالاهای تجاری. البته در شرایط بحرانی، خطوط آبی نیز برای ارسال کالاهای ضروری به کار گرفته میشوند.
طراحی و ساختار فرودگاه
ساختمان این فرودگاه محلی با سقفی طاقیشکل و ساختاری مدولار طراحی شده است که با استفاده از مصالح بومی مانند آجر و تختهسنگ ساخته میشود. این طراحی، امکان توسعه و گسترش فرودگاه در آینده را نیز فراهم میکند. این پروژه به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی و اجتماعی در رواندا اجرا میشود و ساخت آن از سال ۲۰۱۶ آغاز شده است. طبق برنامه، تا سال ۲۰۲۰ سه ساختمان فرودگاهی در سراسر رواندا ساخته خواهد شد تا ۴۴ درصد از مساحت این کشور تحت پوشش خطوط هوایی پهپادها قرار گیرد. فاستر امیدوار است که این سیستم حملونقل در سراسر آفریقا گسترش یابد و جان هزاران انسان را نجات دهد.
