معماری اکولوژیک: پیوند طبیعت و سکونت در مغولستان چین
طراحی یک ویلای منحصربهفرد در مغولستان چین، فرصتی استثنایی برای معمار، رافی سگال، فراهم آورد تا با رویکردی نوآورانه، مرزهای میان کشاورزی، طبیعت و فضای زندگی را از میان بردارد. در این پروژه شگفتانگیز، خانه و منظر روستایی اطراف آن از طریق یک سازه سقفی عظیم و یکپارچه به هم پیوند خوردهاند. این سقف، همچون صفحهای شیاردار و شبیه به یک مزرعه شخمخورده، با گونههای گیاهی بومی پوشانده شده و تعریفی جدید از همزیستی معماری و اکولوژی ارائه میدهد.
ویلای شماره ۴ اوردوس ۱۰۰: فراتر از یک خانه
این پروژه که با نام «ویلای شماره ۴ اوردوس ۱۰۰» شناخته میشود، هم بازتابی از ویژگیهای بومشناختی دشتهای اوردوس در مغولستان داخلی است و هم به عنوان یک مقصد گردشگری معماری در سطح بینالمللی عمل میکند. این طرح، تصور سنتی از یک خانه ویلایی جدا از طبیعت را به چالش میکشد و به دنبال ایجاد ارتباطی عمیق میان فضای درون و بیرون است.
برخلاف تصور رایج از مسکن برونشهری به عنوان یک بنای مستقل در یک سایت، این پروژه خانه و سایت ۱۰۰۰ متر مربعی آن را به عنوان یک ساختار واحد و یکپارچه در نظر میگیرد. در این طرح، یک صفحه شیبدار، زمین طبیعی را گسترش داده و سطح جدیدی را بر فراز آن ایجاد میکند.
سقف سبز: تلفیق معماری و کشاورزی
این صفحه شیبدار همزمان دو نقش کلیدی ایفا میکند: سقفی برای فضاهای داخلی خانه و سطحی برای کشت گیاهان بومی. این سقف مدرج و طبقهبندی شده، به جزء جداییناپذیر طرح تبدیل شده و تعاملی پویا با چشمانداز پیرامون خود برقرار میکند.
حیاطهای مرکزی: قلب تپنده ویلا
برای تأمین نور و هوای طبیعی فضاهای داخلی، بخشهایی از این سازه مسطح جدا شدهاند تا حیاطهای مرکزی شکل بگیرند. این حیاطها نه تنها به عنوان منبع نور و تهویه عمل میکنند، بلکه هر کدام عملکردی مشخص بر عهده دارند و با فضای داخلی مجاور خود در ارتباط مستقیم هستند؛ فضاهایی برای خوابیدن، غذا خوردن، زندگی، تفریح و سرگرمی.
گالری تصاویر و پلانهای پروژه
