معرفی مرکز آموزشی درختان فلوس در اندونزی
این پروژه به درخواست پاتریک بارتلیمی، تاجر فرانسوی، از معماران تگنسو نروژی برای طراحی یک مرکز آموزشی در قلب منطقه تولید دارچین اندونزی آغاز شد. این منطقه با تولید بیش از ۸۵ درصد دارچین جهان، نقشی حیاتی در این صنعت دارد؛ با این حال، کشاورزان و مردم محلی با شرایط کاری سخت و طولانی مواجه هستند.
طراحی معماری پایدار و هماهنگ با طبیعت
این ساختمان ۶۰۰ متر مربعی با استفاده از الوار کج شناور و سایبانهای فلزی راهراه طراحی شده است. برای مقابله با تابش شدید خورشید، سقف با پیشآمدگی عمیق لبهها ساخته شده و تهویه فضا به صورت طبیعی انجام میشود. این رویکرد به ساختمان چوبی اجازه میدهد تا حس حضور در جنگلهای سرسبز را به خوبی تداعی کند.
جزئیات ساخت، مصالح بومی و امکانات
در حیاط مرکزی ساختمان، دو درخت نارگیل به عنوان عنصری طبیعی خودنمایی میکنند. اتاقها با استفاده از آجرهای صنعتی محلی که بر روی پایههای بتنی قرار گرفتهاند، از یکدیگر تفکیک شدهاند. همچنین، از تنههای درخت دارچین جمعآوری شده برای ساخت در و پنجرهها بهره گرفته شده است. این مرکز شامل یک کلاس درس، آزمایشگاه، دفاتر اداری و یک آشپزخانه است.
پروژهای مقاوم و ساخته شده با نیروی محلی
نکته قابل توجه این است که کل پروژه تنها در سه ماه و با کمک ۷۰ کارگر غیرماهر محلی و هشت گاومیش به اتمام رسید. ساختار مستقل هر جزء و استفاده از مصالح متنوع، مقاومت بنا را در برابر زلزلههای بیش از پنج ریشتر تضمین کرده است.
تحریریه معماری آرل | مترجم: پروانه شاه سوار | منبع: مجله معمار
