.jpg "مركز بين المللي فرهنگي اصفهان")
معرفی مرکز بینالمللی فرهنگی اصفهان
مرکز بینالمللی فرهنگی اصفهان، اثری برجسته از معمار نامی، فرهاد احمدی است که در فاصله سالهای ۱۳۶۷ تا ۱۳۸۴ در زمینی به مساحت ۱۲۰۰۰ متر مربع طراحی و اجرا شد. این بنا با بهرهگیری از مفاهیم عمیق معماری ایرانی و تلفیق آن با فناوری نوین، هویتی منحصربهفرد را به نمایش میگذارد.
کانسپت و طراحی معماری: تلاقی ماده و آسمان
در طراحی این مجموعه که از تقارن هندسی قدرتمندی برخوردار است، یک توده عظیم در مرکز بنا با آسمان تهی شده و همچون گردابی، آسمان را به درون خود میکشد. در مقابل، ماده با ارتعاشات متواتر و پلکانی به سوی آسمان اوج میگیرد. این حفره مرکزی که در جهت خورشیدی به دو نیم تقسیم شده، اسطوره «شکاف عالم» را در ذهن تداعی میکند.
سطح پلکانی بیرونی بنا که بر روی بام قرار گرفته، فضایی برای نمایش در فضای باز فراهم میآورد و تالارهای نمایش اصلی را در زیر خود جای داده است.
فضای کانونی: معبد آب و نور
در کانون تالارها، یک فضای هشتضلعی به ارتفاع سه طبقه قرار دارد. لایه زیرین آن، یک چایخانه را در فضایی شبیه به حوضخانه سازماندهی میکند. بر فراز آن تالار انتظار و در نهایت، در سطح سوم، فضایی با دیوارهای سنگین و سقفی شفاف قرار گرفته است. این فضای کشیده که از بالا نور میگیرد و در پایین به آب میرسد، یادآور فضاهای مقدس در معابد آب و نور است.
در دو سوی این مرکز تهی، فضاهای نیمهشفافی قرار دارند که پلهای معلق و شفاف از میان آنها عبور کرده و به ورودیهای جانبی متصل میشوند. نگارخانهها نیز در زیر این پلها و در اضلاع شرقی و غربی جای گرفتهاند. این فضاهای نیمهشفاف که شبها با نور لاجوردی روشن میشوند، در ترکیب با ساختمان توپر آجری، جدارههایی سبک و درخشان ایجاد میکنند.
ساختار فضایی و مسیر دسترسی
چهار برجک در چهار کنج بنا و در میان حیاطهای مرکزی نگارخانهها، کهنالگوی «تربیع کنجها» یا فرشتههای نگهبان را به نمایش میگذارند. در جداره شمالی، یک آبنمای وسیع قرار دارد که اطراف آن با رواقها و یک بازارچه هنر تعریف شده است.
مسیر ورود به بنا خود یک تجربه معمارانه است. مخاطبان پس از عبور از دروازهها، از طریق دو پل به یک جزیره میانی وارد میشوند و سپس با گذر از روی سنگها بر فراز آب، به صورت نمادین آیین وضو را به جا آورده و وارد فضای تهی مرکزی میشوند. این در حالی است که ورودی اصلی از میان کوشک و دروازه جداره شمالی، که با پیادهروی شهر ترکیب شده، در محور دید قرار دارد اما دسترسی مستقیم از آن ممکن نیست.
بخشهای اندرونی و بیرونی
این طرح از دو بخش اصلی اندرونی و بیرونی تشکیل شده است. بخش بیرونی کارکردهای نمایشی و ارائه آثار را در بر میگیرد، در حالی که بخش اندرونی، که در سه سطح حول سه حیاط مرکزی شکل گرفته، مجموعه فضاهای آموزشی، اطلاعاتی و مدیریتی را در خود جای داده است.
جمعبندی: تلفیق هویت منطقهای و تفکر جهانی
در شکلگیری این طرح، ارتباط با فرهنگ منطقهای از سه طریق مفاهیم، هندسه و مصالح به کار رفته، صورت گرفته است. همزمان، فناوری نوین ساختمانی در سازه و تأسیسات با کاربرد موادی چون فولاد، شیشه و بتن در ترکیب وارد شده است. استفاده از زبان هندسی روشن برای ایجاد خلوص و سادگی در فضا، باعث شده تا تفکر منطقهای و جهانی در هم آمیخته و هویتی ویژه را آشکار سازند.
گالری تصاویر پروژه
<img alt=" مركز بين المللي فرهنگي اصفهان" src="https://www.arel.ir/uploads/myimages/1395/11/isfahan/%D9%85%D8%B1%D9%83%D8%B2-%D8%A8%D9%8A%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%D9%8A-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86-(25).jpg"
