معرفی مجتمع مسکونی Siedlung Goldstein

فرانک گری علاوه بر طراحی پروژه‌هایی خاص، گام‌هایی برای توسعه حومه‌های شهری محروم نیز برداشته است. مجتمع مسکونی Siedlung Goldstein نیز که در هشت کیلومتری شهر فرانکفورت واقع شده است، نمونه‌ای از این گونه آثار گری در سال 1994 است.

تصور اینکه دیدگاه گری به مجتمع مسکونی منجر به سیمایی مشابه نماهای فلزی موزه گوگنهایم و ساختمان والت دیسنی شود کمی ترسناک به نظر می‌رسد، اما با نگاه دقیق به این مجتمع، می‌توان به نگاه شاعرانه و معماری لطیف او پی برد. هرچند که این مجتمع در مقایسه با دیگر آثار این معمار همچون مقر دفاتر ملی هلند در پراگ (۱۹۹۷) و ساختمان مرکز آمریکایی در پاریس بسیار آرام به نظر می‌رسد، اما هنوز رگه‌هایی از معماری دیکانستراکشن را در آن می‌توان یافت (هر چند که این تاثیرات بیش از آنکه درونی و بطنی باشند، الحاقی و سطحی به نظر می‌رسند). مکعب‌های ساده و منظم به آرامی در کنار همدیگر نشسته‌اند و ریتم و ابعاد بازشوها بسیار منظم و یکپارچه است. تنها بالکن‌ها، ورودی‌ها و سایبان‌ها هستند که با مصالح و احجامی متفاوت به این ساختار منظم الحاق شده‌اند، بطوری که نحوه قرارگیری و اتصال بالکن‌ها به احجام، سعی در بیان تعریفی متفاوت از کنج‌ها دارد. برنامه این مجتمع مسکونی ۱۶۲ واحدی شامل یک پارک نیمه عمومی، پارکینگ‌ها، یک مرکز تجمع و یک مرکز خرده فروشی است.

نمای بیرونی مجتمع مسکونی گلدشتاین

سازماندهی فضاها و طراحی پلان‌ها

بلوک‌های مسکونی به گونه‌ای سازماندهی شده‌اند که حیاط‌های نیمه عمومی را ایجاد می‌کند که بیشتر با مسیرها، تراس‌ها و باغچه‌های خصوصی درگیر است. پلان‌های واحدها بسته به وضعیتشان نسبت به سایت متنوع است. واحدهایی که در امتداد محور شرقی – غربی بصورت خطی قرار گرفته‌اند، برای فضاهای نشیمن و ناهار خوری و آشپزخانه، نور جنوب و دید به کمربندی را فراهم می‌کنند. واحدهای محور شمالی – جنوبی فضاهای نشیمن و آشپزخانه آنها به طول ساختمان عمود شده‌اند و از نور خورشید در صبح‌ها و بعداظهرها بهره می‌برند.

راه حل پیشنهادی ”گری” برای پارک نیمه عمومی بر اساس طراحی مسیرهای حرکتی طبیعی ساکنین واحد ها شکل گرفته است. ارتفاع کم ساختمان‌ها و استفاده از رنگ‌های متنوع در نماهای تخت احجام و همچنین جزئیات ساده فضای سبز و بازی کودکان، کیفیت و مقیاسی بسیار انسانی و صمیمی را در فضای باز مجتمع پدیدار ساخته است.