تاریخچه و چالش‌های طراحی متروی بیلبائو

اولین طرح برای احداث مترو در شهر بیلبائو در سال 1920 شکل گرفت، اما مشکلات مالی و جنگ داخلی اسپانیا مانع تحقق آن شد. در سال 1987، برای طراحی و ساخت هشت ایستگاه از خط یک این شبکه مسابقه‌ای برگزار شد که شرکت نورمن فاستر و همکاران برنده ی آن شدند.

اصول کلیدی در طراحی ایستگاه‌ها

با توجه به موقعیت شهری بیلبائو، محاسبه این نکات ضروری بود:

1) ساخت ایستگاه‌ها در نزدیک‌ترین نقطه ممکن به سطح زمین تا دسترسی سریع، مستقیم و بدون پیچیدگی به سکوها آسان باشد.

2) اختصاص فضای وسیع داخلی به هر ایستگاه.

3) حضور بارز ایستگاه‌ها و ورودی‌های آن‌ها در سطح شهر.

4) استفاده‌ی حداکثر از نور طبیعی.

ورودی‌های شیشه‌ای نمادین: فاستریوس (Fosteritos)

بی‌تردید، شاخص‌ترین بخش این ایستگاه‌ها، ورودی‌های آن‌ها روی بر زمین‌اند. این تونل‌ها، که از شیشه و فلز ساخته شده‌اند و مسافران را به‌وسیله‌ی پله برقی به درون می‌برند، در نگاه اول به کرم‌هایی شبیه‌اند که از زمین بیرون آمده‌اند. این ارجاع سریع به قطار زیرزمینی موجب شده ورودی‌ها، که اهالی بیلبائو آن‌ها را فاستریوس نام گذاشته‌اند به نماد متروی شهر بدل شوند. فاستر در وب‌سایت خود نوشته است که: “این سازه‌های موجدار شیشه‌ای فقط به بیلبائو تعلق دارند”. ترکیب شیشه و فلز در این سازه‌ها علاوه بر جلب توجه عابران، نور طبیعی را نیز به درون حفره‌های غار مانند سرازیر می‌کند.

طراحی مترو بینظیر بیلبائو توسط فاستر