طراحی بزرگترین فرودگاه پکن اثر زاها حدید

معرفی فرودگاه بین‌المللی پکن داکسینگ، شاهکار زاها حدید

فرودگاه بین المللی پکن داکسینگ، اثر معماری زاها حدید یک فرودگاه جدید است که در منطقه داکسینگ و در 46 کیلومتری جنوب مرکز شهر (20 دقیقه با قطار سریع السیر) واقع شده است. این فرودگاه با هدف کاهش ازدحام در فرودگاه‌های موجود پایتخت، به یک قطب حمل و نقل مهم برای این منطقه تبدیل خواهد شد. تقاضا برای مسافرت‌های بین‌المللی در این فرودگاه به سرعت در حال افزایش است و این فضا به طور کامل با شبکه توسعه حمل و نقل کشور متحد شده است.

ظرفیت و چشم‌انداز آینده فرودگاه

در ابتدا با خدمت رسانی به 45 میلیون مسافر در سال، پکن داکسینگ تا سال 2025، 72 میلیون مسافر را در خود جای خواهد داد و برای توسعه بیشتر جهت خدمت‌رسانی سالانه به 100 میلیون مسافر و 4 میلیون تن بار برنامه‌ریزی شده است. پایانه مسافری 700 هزار مترمربعی پکن داکسینگ شامل یک مرکز حمل و نقل زمینی 80 هزار مترمربعی است که با ارائه ارتباط مستقیم با پکن، شبکه ریلی پرسرعت و خدمات قطار محلی، یک کاتالیزور برای توسعه اقتصادی در تیانجین و استان هِبی فراهم می‌کند.

به تازگی کد فرودگاه PKX توسط انجمن بین‌المللی حمل و نقل هوایی، به این فرودگاه اعطا شده است و پکن داکسینگ استاندارد جدیدی را در خدمات حمل و نقل هوایی مشخص کرده است و به جمعیت رو به رشد این منطقه در فضای یک ترمینال مسافری فشرده و کارآمد خدمت‌رسانی می‌کند که برای رشد آینده مناسب است.

طراحی الهام‌گرفته از معماری سنتی چین

با تکرار اصول معماری سنتی چینی که فضاهای بهم پیوسته را در اطراف یک حیاط مرکزی سازمان می‌دهد، طراحی این ترمینال همه مسافران را به صورت یکپارچه از طریق مناطق مربوط به خروج، ورود یا انتقال به سمت حیاط بزرگ و مرکز آن هدایت می‌کند – یک فضای اجتماع چند لایه در قلب این پایانه.

شش فرم سیال در پشت بام طاقی شکل ترمینال برای پشتیبانی از سازه و هدایت نور طبیعی به داخل، به زمین می‌رسند و همه مسافران را به سمت حیاط مرکزی هدایت می‌کنند. نور طبیعی همچنین از طریق شبکه‌ای از پنجره‌های سقفی خطی وارد ترمینال می‌شود تا یک سیستم مسیریابی شهودی را در سراسر ساختمان فراهم کند و مسافران را به سمت گِیت‌های خروج آنها هدایت کند. دهانه‌های سازه‌ایِ تا 100 متر، فضاهای عمومی بزرگ این ترمینال را ایجاد می‌کنند و بالاترین درجه انعطاف‌پذیری را برای هرگونه تغییرشکل مجدد در آینده ایجاد می‌کنند.

طراحی شعاعی و راحتی مسافران

طراحی شعاعی فشرده این ترمینال اجازه می‌دهد تا حداکثر تعداد هواپیما به طور مستقیم در ترمینال و با حداقل فاصله از مرکز ساختمان پارک شود و راحتی فوق‌العاده‌ای برای مسافران و انعطاف‌پذیری مضاعفی در فعالیت‌ها فراهم کند. 79 گِیت با پل‌های هوایی به طور مستقیم به ترمینال متصل می‌شوند و می‌توانند به سرعت و به طور همزمان مسافران شش هواپیمای پر A380 را پشتیبانی کنند.

پنج ایستگاه هواپیمایی مستقیماً از محوطه اصلی مرکزی ترمینال که کلیه خدمات و امکانات رفاهی مسافران در آن قرار دارند، منشعب می‌شوند و به مسافران این امکان را می‌دهند که مسافت‌های نسبتاً کوتاه را در طول فرودگاه بدون نیاز به قطارهای شاتل اتوماتیک طی کنند. در نتیجه، طراحی فشرده این ترمینال فواصل بین فضای check-in و گِیت و همچنین اتصالات بین گِیت‌ها برای انتقال مسافران را به حداقل می‌رساند. این پیکربندی شعاعی، تضمین می‌کند که دورترین گِیت شبانه‌روزی در کمتر از 8 دقیقه پیاده‌روی قابل دسترسی است.

ویژگی‌های پایدار و فناوری‌های سبز

تولید برق فتوولتائیک در سراسر فرودگاه برای تأمین ظرفیت حداقل 10 مگاوات نصب شده است. گرمایش متمرکز پکن داکسینگ با بازیابی گرمای هدررفته توسط یک سیستم پمپ حرارتی با منبع زمینی کامپوزیتی که شامل یک منبع انرژی متمرکز تقریباً 2.5 میلیون مترمربعی است، پشتیبانی می‌شود.

این فرودگاه همچنین از جمع‌آوری آب باران و یک سیستم مدیریت آب استفاده می‌کند، که از ذخیره طبیعی، نفوذ طبیعی و تصفیه طبیعی حداکثر 2.8 میلیون متر مکعب آب در تالاب‌ها، دریاچه‌ها و جریان‌های جدید برای جلوگیری از جاری شدن سیل و مقابله با اثر “جزیره گرما” تابستان در میکروکلایمت محلی استفاده می‌کند.

مشخصات فرودگاه پکن

معماران: گروه معماری زاها حدید

موقعیت: پکن، چین

طبقه‌بندی: فرودگاه

معماران مسئول: گروه معماری زاها حدید و ADP Ingénierie

طراحی: زاها حدید، Patrik Schumacher

سال ساخت: 2019

عکاسی: Hufton+Crow

تحریریه معماری آرل
منبع: archdaily