تحلیل معماری و طراحی صحنه در فیلم مسافران (Passengers)

فیلم سینمایی «مسافران» (Passengers)، ساخته مورتن تیلدام، شاید یک اثر سینمایی بی‌نقص نباشد، اما طراحی صحنه آن بدون شک یک شاهکار هنری به شمار می‌رود. این فیلم سرشار از لوکیشن‌های چشم‌نواز و مدرنی است که نه تنها معماری پیشرفته امروز را تداعی می‌کند، بلکه تصویری خیره‌کننده از جهان تا ۱۰۰ سال آینده ارائه می‌دهد. «مسافران» با پیروی از فرمول کلاسیک سینما، یعنی استفاده از لوکیشن‌های عظیم و تعداد بازیگران محدود، آثاری چون «درخشش» استنلی کوبریک را به یاد می‌آورد. با این تفاوت که انزوای موجود در فیلم کوبریک در ژانر وحشت و هیجان قرار می‌گیرد، در حالی که «مسافران» رویکردی کاملاً علمی-تخیلی و حادثه‌ای به داستان خود دارد.

شاهکار گای هندریک دِیس در طراحی فضاهای داخلی

گای هندریک دِیس (Guy Hendrix Dyas)، طراح صحنه و دکوراتور بریتانیایی، با هنر خود در این پروژه، نام خود را در میان نامزدهای برترین طراحی صحنه ثبت کرد. فرآیند طراحی این مجموعه به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: طراحی خارجی سفینه که با توجه به عملکرد و ساختار حرکتی آن، ظاهری زیبا و منطقی دارد و بخش دوم که تمرکز اصلی بر طراحی داخلی خیره‌کننده آن است. هندریکس با برگزاری جلسات متعدد و مشاوره با مهندسان ناسا، هر بخش از سفینه را با سبک معماری منحصربه‌فردی طراحی کرده است. برای مثال، در یک سوئیت لوکس، المان‌های معماری مدرن سه سال اخیر به چشم می‌خورد و طراحی رستوران، یادآور رستوران‌های آسیای شرقی است. با این حال، اکثر فضاها مانند سالن ورزش، استخر و سوئیت‌ها با نگرشی به معماری روشن، مینیمال و با رگه‌هایی از سبک فوتوریستیک طراحی شده‌اند.