معرفی موزه پرطنین (Sonorous Museum) در کپنهاگ
این موزه با نام Sonorous Museum یا به اصطلاح موزه پرطنین در سال 2014 با معماری شرکت ADEPT در کپنهاگ، پایتخت دانمارک، ساخته شده است. به تازگی این موزه ملی دانمارک با مجموعهای گسترده از ابزارهای تاریخی موسیقی بازگشایی شده که این کار توسط معمار مشهور دانمارکی، Vilhelm Lauritzen، انجام شده است. این ساختمان زیبای مدرنیستی از سال 1950 نوسازی گستردهای را تجربه کرده است.
کانسپت طراحی و فضاهای صوتی منحصر به فرد

شرکت ADEPT در همکاری نزدیک با معماران Creo و مهندسان Niras، کانسپت و تحقق طراحی موزه را که شامل چهار فضای صوتی با ظرافت بالا به عنوان بخشی از برنامه آموزشی این مجموعه است، به سرانجام رسانده است.

الهام از معماری مدرن: رویکردی وفادار به طرح اصلی
ساختمان The Radio House، که میزبان موزه ملی موسیقی و چهار فضای صوتی “موزه پر طنین” است، با احترام فراوان به بنای اصلی بازسازی شده است. این رویکرد کلاسیک، ضمن حفظ اهداف طرح اولیه، زندگی و مدرنیته معاصر را به آن افزوده است.
تفسیر مدرن از جزئیات معماری Vilhelm Lauritzen
معماری منحصر به فرد Radio House، که منعکس کننده جهان فضایی Vilhelm Lauritzen است، الهامبخش اصلی در طول فرآیند نوسازی بوده است. تمام جزئیات، از شفافیت طراحی نمایشگاه گرفته تا بازی با رنگها، الگوها و ریتمها در دیوارهای آکوستیک، تفسیری مدرن از عناصر و جزئیات معماری ساختمانهای Vilhelm Lauritzen به شمار میرود.
طراحی نمایشگاه: سفری در تاریخ موسیقی

طراحی این نمایشگاه بر اساس حرکت فیزیکی بازدیدکنندگان در طول تاریخ موسیقی شکل گرفته است؛ یک جنبش ارتباطی در تعادلی ظریف بین اشیاء به نمایش گذاشته شده، ابزارها، تصاویر گرافیکی و ایستگاههایی برای شنیدن موسیقی. تناوب طراحی بین ویترینهای شیشهای که ابزارهای ظریف را شناور در هوا نشان میدهند و تابلوهای گسترده برای نمایش ابزارهای بزرگتر، به خوبی برقرار است.

چهار استودیوی آکوستیک: قلب تپنده موزه
موزه Sonorous دارای چهار استودیوی تنظیم صدا برای گروههای ابزاری خاص شامل سازهای رشتهای، برنجی، کوبهای و ترکیبی است. این چهار فضا به عنوان کلاسهای آموزشی تعاملی طراحی شدهاند تا به دانشآموزان تجربهای علمی از ابزار موسیقی کلاسیک و روح صدای آنها ارائه دهند.

طراحی منحصر به فرد برای هر گروه سازی
این چهار فضا به عنوان تغییرات مکانی با موضوعی مشابه و زیباییشناسی خاص طراحی شدهاند. هر فضا با روکشهای چوبی پوشانده شده تا تنظیمات صوتی بهینه برای گروه ابزاری خاص خود را فراهم کند. از تیغههای عمودی فضای کوبهای و کاستهای به ظاهر ارتعاشی برای سازهای رشتهای تا وضوح فضای سازهای برنجی، این چهار غرفه به عنوان فضاهایی کلاسیک، مدرن و در عین حال بسیار معاصر، ادامهای ساده و دقیق بر آثار Vilhelm Lauritzen محسوب میشوند.

پلانها و دیاگرامهای پروژه
![]() | ![]() | <img alt="پلان موزه" src="https://ad009cdnb.archdaily.net/wp-content/uploads/ |








