ابرشهرها؛ قاتلان خاموش خلاقیت
شهرهایی مانند نیویورک، سانفرانسیسکو، لندن و پاریس جزء شهرهایی به شمار میروند که هزینه نگهداری و زندگی در آنها سر به فلک کشیده و مهاجرت به آنها بسیار دشوار است. در واقع، زندگی در چنین ابرشهرهایی اغلب برای کسانی ممکن است که در آنجا متولد شده باشند. با توجه به گسترش جمعیت شهرها، شهرنشینی و مهاجرت به سوی شهرهای بزرگ، عملکردگرایی به مرور زمان به خلاقیت ترجیح داده شده است. یکی از دلایل اصلی این امر، افت بعد معماری در شهرهای کوچک است؛ به طوری که تمام ارگانهای دولتی، سیاسی، فرهنگی و هنری، فقط در شهرهای مرکزی و پایتختها مورد توجه قرار گرفته و عموماً چنین مراکزی، کمتر در شهرهای فرعی توسعه مییابند.
معضل تمرکزگرایی در ایران: تهران و چالشهای پیش رو
این مشکل، علاوه بر جوامع غربی، در کشور ما نیز به یک معضل تبدیل شده است. معماری و شهرسازی در تهران، با فاصلهای تقریباً زیاد نسبت به سایر شهرها، سبب افت معماری و خلاقیت در شهرهای دیگر شده است. هزینههای سربار و بیبرنامه در شهرسازی و زیباسازی شهر تهران، از مشکلات عمده این کلانشهر به شمار میرود. جدیدترین راه حلی که این روزها از طرف مجلس شورای اسلامی مورد تصویب قرار گرفته، تغییر پایتخت از تهران به شهری دیگر است. این تصمیم، موافقتها و مخالفتهای بیشماری را به همراه داشته است. عدهای این امر را غیرممکن و همراه با هزینههای گزاف میدانند و آن را از پیش، طرحی شکستخورده قلمداد میکنند و عدهای نیز این امر را یکی از نیازهای کلیدی شهر تهران میدانند. البته باید نتایج مثبت یا منفی این طرح را در آینده مشاهده کرد.
