
فیلم سینمایی چرخه گر یا همان لوپر (Looper) اثری منحصربهفرد و دیدنی اثر ریان جانسون میباشد. لوپر قصهای پیچیده با ساختار سفر در زمان دارد. قصه فیلم در آینده میگذرد و دنیای مدرن را نشان میدهد که سفر در زمان نیز اختراع شده است، اما این اختراع بزرگ باعث شده تا ساختار زمان در دنیا به هم بریزد و از همین رو استفاده از این تکنولوژی غیر مجاز شده و تنها مختص انسانهای خاصی است. طراح صحنه فیلم اِد وُرو (Ed Verreaux) مکان و صحنههای سادهای برای این فیلم برگزیده و تمرکز خود را بر روی تغییر وسایل نقلیه مانند خودرو و یا موتور سیکلتها گذاشته است. در ادامه چکیدهای از طراحی صحنه این فیلم فوقالعاده را برای شما گذاشتهایم.
با آرل در ادامه همراه باشید…

معرفی مختصر از اِد وُرو (Ed Verreaux)
اِد وُرو (Ed Verreaux) طراح باسابقه آمریکایی از دانشگاه هنر سان فرانسیسکو فارقالتحصیل شده و کارگردانی انیمیشن فرز و چابک را درکارنامه خود دارد. وی عمده فعالیت خود را با انیمیشنهای کلاسیکی مانند پینوکیو، بامبی، سفید برفی و مجموعههای لونی تونز (Loony Toons) آغاز کرده است. پس از یک دهه فعالیت در صنعت انیمیشن کارهای برجسته وی رو به سینمای مدرن آورده است. مهمترین پروژههای وی شامل: پارک ژوراسیک ۱، مردان ایکس:آخرین مقاومت، پارک ژوراسیک ۲۰۱۵، لوپر (Looper)، سرباز جو و بخشنده میباشد.

خلاصهای از داستان فیلم
لوپر قصهای پیچیده با ساختار سفر در زمان دارد. قصه فیلم در آینده میگذرد و دنیای مدرن را نشان میدهد که سفر در زمان نیز اختراع شده است، اما این اختراع بزرگ باعث شده تا ساختار زمان در دنیا به هم بریزد و از همین رو استفاده از این تکنولوژی غیر مجاز شده و تنها مختص انسانهای خاصی است. در این میان کسانی نیز هستند که به طور غیر قانونی به این تکنولوژی دست یافته و وارد چرخه زمان میشوند. از همین رو اشخاصی به نام «لوپر» وظیفه کشتن افراد قانونشکن را دارند تا بدین وسیله چرخه وجود آمده را از بین ببرند.

«جو» که شخصیت اصلی فیلم است توسط این تکنولوژی وارد چرخه میشود و «لوپر»ها نیز پس از سالها او را دستگیر کرده و داخل ماشین زمان میاندازند تا او به گذشته برگردد و توسط خودش کشته شود تا به این وسیله چرخه از بین برود که این کار در واقع کاری بیهوده و عبس است. وقتی در آینده جو را به داخل ماشین زمان میخواهند بیندازند او همه لوپرها را به قتل رسانده و خود وارد ماشین زمان میشود و وقتی به گذشته میآید جلوی کشته شدن خود توسط خود را میگیرد و وارد گذشته میشود تا خرابکننده اوضاع دنیا ملقب به بازانساز (Rainmaker) در آینده را بکشد و همچنین کسی را که آسیب بزرگی به زندگی او در آینده خواهد زد را که در حال حاضر نوزادی بیش نیست به قتل برساند.

طراحی صحنه
اِد وُرو (Ed Verreaux) بر خلاف فیلمهای دیگری که به آینده پرداختند، محیط و فضاها را زیاد تغییر نداده. زمانی که فیلم را مشاهده میکنید ساختمانها، رستوران،کافه، فضای شهری و مکانهای دیگر به شکل امروزی هستند. تنها تغییر کاهش زرق و برق در فضاهای معماری است. انگار بحران انرژی و اقتصادی در این زمان تأثیر منفی زیادی بر جای گذاشته. داستان فیلم به کانزاس در سال ۲۰۴۴ اشاره داشته و جالب اینجاست که تغییر بزرگی هم در فضاهای بیرون شهری مشاهده نمیشود. در بسیاری از فیلمهای شاخص که قصهای در آینده دارند مثل فیلم بلید رانر به کارگردانی ریدلی اسکات علاوه بر طراحی صحنه و لباس و مسائل بصری دیگر حتی شخصیتپردازی کاراکترها با شخصیتپردازی کاراکترهای زمان حال متفاوت است اما در لوپر به غیر از وجود ماشینهای مدرن نشانه دیگری از دنیای مدرن نیست و همه چیز به نوعی طراحی شدهاند که گویا قصه فیلم در زمان حال سپری میشود. انتقادی که بسیاری از متخصصان به کار اِد وُرو (Ed Verreaux) اشاره داشتند.

اما منتقدان سینما این اقدام وُرو (Ed Verreaux) را عملی هوشمندانه دانستند. چون طراحی ساده و مینیمال فضاها با رنگ مایههای خاکستری این فرصت را به تماشاگر داده تا به خوبی با موضوع و شخصیتهای فیلم همذاتپنداری کنند و به راحتی غرق در داستان پیچیده و زیبای ریان جانسون شوند. این نکته بسیار حائز اهمیت است که طراحی در هر پروژه احتیاج به بزرگنمایی و هزینه زیاد ندارد. بخصوص که این فیلم با بودجه محدودی ساخته شده است. ِاد وُرو مخصوصاً فضاها را مانند زمان حال درآورده تا عنوان کند که آینده هنوز هم تحت تاثیر گذشته است.البته این کانسپت فقط به این جمله ختم نمیشود. ِاد وُرو با توجه به پارادکسهای موجود در زمان حال و آینده درون داستان عمل کرده و علت طراحی صحنهها به شیوه حال نشاندهنده توجه این طراح به اثرات تغییر محیطی بر روی بینندهها بوده است. به همین جهت طراحی تمام فضاها مربوط به کانزاس سال ۲۰۴۴ با کانزاس زمان حال به یک صورت میباشد. فقط بخشهایی که مربوط به طراحی شهری کشور چین بوده دستخوش تغییراتی جزئی شده است.
این فیلمی است که ارزش تماشای آن به یک بار خلاصه نمیشود. فرصت تماشای آنرا از دست ندهید.


















تحریریه معماری آرل


