معماری ترمیمی: آیا ساختمانها میتوانند مانند طبیعت عمل کنند؟
امروزه تمام بناها یک چیز مشترک دارند. همگی با تکنولوژیهای عصر ویکتوریا ساخته شدند. که این مستلزم نقشه، کارخانجات صنعتی و ساخت و ساز با استفاده از گروهی از کارگران است. همهی این تلاشها به یک جسم بیاثر منجر میشود و این بدین معناست که یک مسیر یکطرفه انتقال انرژی از محیط اطراف ما به منازل و شهرهایمان است. این پایدار نیست. در واقع تنها راه ممکن برای ما ساختن شهرها و خانههایی واقعا پایدار با اتصال آنان به طبیعت است، نه جدا کردن آنها از طبیعت.
متابولیسم: زبان مشترک معماری و سیستمهای زنده
حالا به این منظور، ما نیازمند یک زبان صحیح هستیم. سامانههای زنده در تعامل دائمی با جهان طبیعت، از خلال مجموعههایی از واکنشهای شیمیایی به نام متابولیسم هستند. و این تغییر یک گروه از مواد به گروه دیگر، هم از طریق تولید و هم از طریق جذب انرژی است. و این روشی است که مواد زنده در آن بیشترین بهره را از راهی پایدار از منابع اطراف خود میبرند.
