بالتوس: نقاش رازها و رویاها
آثار بالتوس در یک کلمه، متحیر کننده است. بینندهای نیست که آثار او را ببیند و موضعی در قبال آن نگیرد؛ فقط شاید آن را حاضر نباشد به زبان بیاورد. نقاشیهایش سراسر راز است: فرشتهها را نقاشی میکند یا لولیتاهای ناباکوف را؟ دنیای واقعی را نقاشی میکند یا رویا و خواب؟ از دامنه جواب این سوالها هر کدام را انتخاب کنید، نقاشیهایش شما را به دیگری دلالت میکنند. تلاش برای یافتن پاسخ این سوالات، درون بیننده را میکاود و او دائم بین معنویت و تنانگی، بین آرامش و حس گناه نوسان میکند. هر که باشد، یک چیز را میتوان در مورد بالتوس مطمئن بود: او از سنتهای نقاشی غرب آگاه بوده، ولی در نقاشی کردن واقعاً دلمشغولیهای خود را دنبال کرده و در راه خلق جهان خیالی خودش، این سنتها را به کار بسته است.
بالتوس و همسرش
آغاز جنجالی: اولین نمایشگاه بالتوس
اولین نمایشگاه انفرادی بالتوس ۲۶ ساله در سال ۱۹۳۴ میلادی، او را در همان ابتدای کارش به حاشیه فرستاد. در دوران اوج نقاشی انتزاعی و سورئالیسم، آثار فیگوراتیو این جوان، تصاویر زنان و دخترانی بود که با مقیاسهای آن زمان و شاید در مواردی حتی با مقیاسهای امروز غیر قابل تحمل مینمودند.
چرا کتی آنچه را یاد گرفت به او آموخت. از مجموعه تصویر سازی های بلندی های بادگیر ۱۹۳۵-۱۹۳۲
وی بدون اینکه سفارشی گرفته باشد برای بخش اول کتاب بلندیهای بادگیر تصویرسازی کرده است. هیچ ناشری تمایل به چاپ این تصاویر که برداشتهای آزاد بالتوس از کتاب بود و در بعضی موارد با داستان مطابقت نداشت، نشان نداد. اما میتوان دید که حالتها و فیگورهای وی و فضاهای این طراحیها در دورههای بعدی آثار او دائم تکرار میشود.
تحلیل آثار شاخص
نقاشی خیابان (La Rue): روایتی از عجایب پاریسی
نقاشی خیابان ۱۹۳۳ در ابعاد ۲۴۰* ۱۹۵
در اولین نمایشگاه بالتوس پنج نقاشی بزرگ و دو پرتره به نمایش گذاشته شد. نقاشی خیابان اولین بار در این نمایشگاه انفرادی بر روی دیوار رفت. در سمت چپ تصویر دختری دیده میشود که به آلیس شبیه است. اما خیابان پاریسی تصویر شده، سرزمین عجایب نیست. آلیس تلاش میکند از چنگ تعرض یکی از دوقلوهای سرزمین عجایب بگریزد در حالی که دیگران مثل آدمکهای کوکی از کنارشان عبور میکنند.
نقاشی بچهها: سکوت و انزوای کودکی
نقاشی بچه ها ۱۹۳۷- به سبک سورئالیسم
جستوجو برای کودکان سرخوش در آثار بالتوس عبث است. بچههای تابلوهای بالتوس اگر هم بیدار باشند هرگز نمیخندند. آنها غیر قابل دسترس، پسنشسته و در خود فرو رفتهاند. اغلب اوقات اندیشناکاند و غوطهور در رویا. شناختهشدهترین این آثار نقاشی بچههای ۱۹۳۷ است. این نقاشی که روزگاری در تملک پیکاسو بود، مبتنی است بر دومین کار از مجموعه چهاردهتایی تصویرسازیهایش از بلندیهای بادگیر در سالهای ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۵. این بچههای به خود مشغول همان قدر از یکدیگر دور به نظر میرسند که از چشم ناظر.
نگاهی به دیگر آثار بالتوس
Young Girl At The Window در سال 1957
Still Life With A Figure در سال 1942
Still Life در سال 1937
Patience در سال 1943
Painter And His Model در سال 1981
Landscape With Oxen در سال 1942
Joan Miro And His Daughter Dolores در سال 1937
منابع
تحریریه معماری آرل
منبع: نشریه هنرهای تصویری شماره ۴۸
مقاله «بالتوس نقاشی است که از او هیچ نمیدانیم» به قلم رامین زند وکیلی
مقاله «ترزهای بالتوس» به قلم سابین ریوالد و ترجمه احسان نوروزی
