پنج شنبه های سینما: انیمیشن کورالاین

کورالاین (Coraline) از آن دسته انیمیشن‌هایی است که هر چند سال یک بار ممکن است نمونه‌ای مشابه آن را در دنیای سینما تماشا کنیم. فیلمی که به لحاظ داستان‌سرایی، صداپیشگی، کارگردانی، طراحی، و ساخت در کلاس استادان سینما قرار می‌گیرد. سبک ایست-حرکتی (Stop-motion) کورالاین که با برخی المان‌های انیمیشن‌های کامپیوتری ادغام شده، از بهترین نمونه‌های سینمای مدرن در دنیا به شمار می‌رود. هنری سیلیک از طریق حکایتی خاکستری و تا حدودی تاریک بهترین کار خود را عرضه کرده است. شاید مهم‌ترین ویژگی کار او، رنگ‌های زنده و شاداب در تناقض با رنگ‌های سرد و بی‌روح باشد، بخصوص که بخش اعظمی از داستان در محفلی تاریک سپری شده است.

خلاصه داستان

کورالاین جونز دختری یازده ساله است که به همراه پدر و مادرش زندگی آرام خود را رها می‌کنند و به یک خانهٔ عجیب، دورافتاده و قدیمی در شهری دیگر می‌روند. آن‌ها همسایه‌های عجیبی به نام‌های خانم اسپینک، خانم فورسیبل و آقای بوبینسکی دارند. او از اینکه دیگر دوستانش را نمی‌بیند و پدر و مادرش به او توجه نمی‌کنند ناراحت است. کورالاین یک شب درِ کوچکی را در خانه‌شان پیدا می‌کند و از آن وارد دنیایی سحرآمیز و رنگارنگ می‌شود و آنجا پدر و مادری مهربان‌تر پیدا می‌کند. اما تمام افراد این دنیای جدید به جای چشم، دکمه دارند. همه چیز خوب پیش می‌رود تا وقتی که مادر جدیدش می‌خواهد به چشم‌های کورالاین دکمه بدوزد و او را در آن دنیا نگه دارد.

طراحی صحنه

هنری سیلک جزء معدود افرادی است که توانسته نقش نویسنده، کارگردان و طراح صحنه را در این اثر بخصوص ایفا کند. استفاده از عروسک‌ها و ماکت‌های حقیقی در مقیاس ۱:۲۰ و ۱:۱۰ و ساخت جزئیات کاراکترها به وسیله دست، این انیمیشن زیبا را جزء ۲۰ اثر برتر دنیا در دسته فیلم‌های کودکان قرار داده است. تمام جزئیات از بیرون و محوطه تا درون هر خانه به همراه عرصه‌های مجزا باعث شده که زمان فیلم‌برداری و ساخت این فیلم دو برابر شود. ریسک ساخت یک فیلم ایست-حرکتی در دوره‌ای که نرم‌افزارهای کامپیوتری حرف اول را می‌زنند کار دشواری است. بخصوص که کورالاین اولین انیمیشن بلند ایست-حرکتی است که با فرمت سه‌بعدی فیلم‌برداری شده و پس از آن جلوه‌های بصری به آن افزوده شده است.

هنری سیلک با این کار راه را برای فیلم‌سازان جوان پس از خود باز نمود. شاید اگر رقیب قدرتمندی مانند انیمیشن Up را در مراسم اسکار کنار خود نمی‌دید، می‌توانست این جایزه ارزشمند را به دست آورد. جهان موازی کورالاین به همراه یک داستان ساده کودکانه، این فیلم را به تجربه‌ای شاد و مختص برخی علاقمندان تبدیل کرده است. البته باید عنوان داشت که چنین فیلمی فقط مختص کودکان نیست و به طور قطع بزرگسالان هم می‌توانند از تماشای آن درس‌های زیادی بیاموزند.

منبع: filminteriors.wordpress.com